Boornbergum liep vorig seizoen op een haartje na de tweede promotie op rij mis en dat wil de zondagafdeling in de komende competitie graag rechtzetten. Wat overigens geen abc’tje gaat zijn, weet trainer/speler Björn Schilder.
Björn denkt dat zijn ploeg klaar is voor het seizoen. ”Al moet je altijd afwachten hoe het straks allemaal valt. In onze eigen ploeg zijn wel een paar dingen veranderd. Een aantal spelers is nieuw, andere zijn vertrokken. Maar dat geldt ook voor de tegenstanders, van wie we een aantal simpelweg nog niet kennen. Maar we hebben een goede groep en willen weer meedoen om de prijzen.”
Was de kater groot na het mislopen van promotie vorig jaar? “Daar hebben we flink van gebaald. Ook toen we de voorbereiding draaiden deed het nog wel even pijn. We oefenden tegen teams uit de derde klasse en bleken beter of minimaal gelijkwaardig te zijn. Dat is wel even slikken.”
Is Boornbergum een ploeg om rekening mee te houden? “Jazeker. Toen ik hier ruim twee jaar geleden begon was het allemaal ‘voor de leuk’ in de vijfde klasse. Winnen of verliezen, het maakte allemaal niet uit als er maar plezier was. Dat laatste is nog steeds belangrijk, maar we zijn niet meer een campingelftal of grijze muis. Er zit voetbal in de ploeg, spelers hebben drang om beter te worden. Dat is een omslag die we met zijn allen gemaakt hebben. Andere clubs zien dat ook, we worden regelmatig gevraagd om te oefenen tegen hoger spelende clubs.”
Een lange bal is bij jou verboden? “Als het echt een keer moet, zeg ik daar niets van. Maar mijn insteek is wel dat we alles voetballend doen. Echter niet ten koste van alles en zonder een ploeggenoot in de problemen te brengen. Dat betekent dat we sneller moeten leren denken en handelen, daar werken we hard aan.”
Zelf speelde je bij Appingedam, Genemuiden en Joure in de top van het amateurvoetbal. Hoe anders is de wereld bij Boornbergum? “Dat waren geweldige jaren, maar inderdaad ook compleet anders dan wat ik nu meemaak. Dit is een kleine club, met jongens die er al van kleins af aan spelen of die uit de directe omgeving komen. Ze zijn enorm betrokken bij de vereniging, maar soms zijn er ook andere zaken die even voorgaan. Op hoger niveau wordt alles gefaciliteerd en kun je alles aan de kant zetten voor het voetbal. Dat was mooi, maar hier geniet ik ook van.”
Je bent speler/trainer. Kun je niet kiezen? “Haha. Het is gewoon allebei heel leuk. Ik sta nog steeds graag zelf op het veld, maar sturing geven aan een groep is ook mooi. Ik merk wel dat het makkelijker is om in het veld te coachen dan wanneer je langs de lijn staat. Maar het moet natuurlijk wel zo zijn dat anderen mijn rol in het veld straks overnemen, zodat ik mezelf niet meer hoef op te stellen.”
Björn denkt dat zijn ploeg klaar is voor het seizoen. ”Al moet je altijd afwachten hoe het straks allemaal valt. In onze eigen ploeg zijn wel een paar dingen veranderd. Een aantal spelers is nieuw, andere zijn vertrokken. Maar dat geldt ook voor de tegenstanders, van wie we een aantal simpelweg nog niet kennen. Maar we hebben een goede groep en willen weer meedoen om de prijzen.”
Was de kater groot na het mislopen van promotie vorig jaar? “Daar hebben we flink van gebaald. Ook toen we de voorbereiding draaiden deed het nog wel even pijn. We oefenden tegen teams uit de derde klasse en bleken beter of minimaal gelijkwaardig te zijn. Dat is wel even slikken.”
Is Boornbergum een ploeg om rekening mee te houden? “Jazeker. Toen ik hier ruim twee jaar geleden begon was het allemaal ‘voor de leuk’ in de vijfde klasse. Winnen of verliezen, het maakte allemaal niet uit als er maar plezier was. Dat laatste is nog steeds belangrijk, maar we zijn niet meer een campingelftal of grijze muis. Er zit voetbal in de ploeg, spelers hebben drang om beter te worden. Dat is een omslag die we met zijn allen gemaakt hebben. Andere clubs zien dat ook, we worden regelmatig gevraagd om te oefenen tegen hoger spelende clubs.”
Een lange bal is bij jou verboden? “Als het echt een keer moet, zeg ik daar niets van. Maar mijn insteek is wel dat we alles voetballend doen. Echter niet ten koste van alles en zonder een ploeggenoot in de problemen te brengen. Dat betekent dat we sneller moeten leren denken en handelen, daar werken we hard aan.”
Zelf speelde je bij Appingedam, Genemuiden en Joure in de top van het amateurvoetbal. Hoe anders is de wereld bij Boornbergum? “Dat waren geweldige jaren, maar inderdaad ook compleet anders dan wat ik nu meemaak. Dit is een kleine club, met jongens die er al van kleins af aan spelen of die uit de directe omgeving komen. Ze zijn enorm betrokken bij de vereniging, maar soms zijn er ook andere zaken die even voorgaan. Op hoger niveau wordt alles gefaciliteerd en kun je alles aan de kant zetten voor het voetbal. Dat was mooi, maar hier geniet ik ook van.”
Je bent speler/trainer. Kun je niet kiezen? “Haha. Het is gewoon allebei heel leuk. Ik sta nog steeds graag zelf op het veld, maar sturing geven aan een groep is ook mooi. Ik merk wel dat het makkelijker is om in het veld te coachen dan wanneer je langs de lijn staat. Maar het moet natuurlijk wel zo zijn dat anderen mijn rol in het veld straks overnemen, zodat ik mezelf niet meer hoef op te stellen.”
