Staatssecretaris Mariëlle Paul op bezoek bij basisschool De Sinnewizer in Wijnjewoude

Schooldirectrice Sylvia Bron vertelde het gezelschap uit Den Haag over het ontstaan van De Sinnewizer: “Beide scholen waren ongeveer even groot. Het idee om samen te gaan kwam vanuit het dorp zelf, niet omdat de scholen te klein waren. Men vond het jammer dat de kinderen wel samen speelden en voetbalden, maar naar verschillende scholen gingen. Het was dus een wens van het dorp.”

De fusie
De fusie betekende wel het nemen van enkele drempels, bijvoorbeeld het vieren van religieuze feestdagen. Paas- en kerstvieringen komen op verschillende manieren aan bod binnen de school. “Het lijkt simpel, maar het is best ingewikkeld,” geeft een van de aanwezige leerkrachten aan. Bij de fusie was het een voordeel dat de twee scholen gelijkwaardig waren. “Als de ene school veel groter is dan de ander, geeft dat altijd spanning. Dat was bij ons niet zo.”

Het gesprek verplaatst zich daarna naar de eerste etage van het schoolgebouw, hier gaan ouders uit de medezeggenschapsraad (MR) en twee leden van de leerlingenraad in gesprek met de staatssecretaris. Een moeder vertelt dat haar zoontje voor de fusie als enige jongen in een klas zat, maar nu in een grotere klas zit met meer jongens. “Nu wordt hij wel uitgenodigd voor feestjes en voorheen niet.”

Foto: Ministerie OCW

Een moeder met een protestantse achtergrond merkt aan haar kinderen dat er wel een verschil is met vroeger. “De jongste kent de liedjes niet die onze oudere kinderen wel kennen.” De groep 7 leerlingen Brend en Elena zitten in de leerlingenraad. Ook zij zien dat er minder christelijke liedjes worden gezongen. 

Soms geven en soms nemen
Een van de leerkrachten merkt op dat sommige ouders eerst veel moeite hadden met het feit dat kerst wordt gevierd in de kerk en dat enkele ouders de christelijke liedjes vreselijk vonden. Het kiezen van een gulden middenweg is soms lastig. Het is vaak een beetje van beiden. Een beetje christelijk en een beetje openbaar. Het is soms geven en soms nemen. Sylvia: “Op deze school overtuigen wij niet. Wij informeren.”

Volgens Sylvia is de vroegere scheiding tussen de scholen voor de ouders en de kinderen nu geen onderwerp van gesprek meer. De Sinnewizer is nu hun school. 

“Als de school verdwijnt, verdwijnt er heel veel”
Een moeder, lid van de Medezeggenschapsraad, wijst nog op de situatie in een dorp tien kilometer verderop. “Omdat de twee basisscholen daar niet wilden samenwerken, is er nu geen school meer. Wij willen daar niet wonen.” Samenstelling van zo’n dorp verandert zo krijgt Paul te horen. Er wonen steeds meer ouderen of jongeren, maar geen gezinnen met kinderen. Sylvia: “Als de school verdwijnt, verdwijnt er heel veel.”

Foto: Ministerie OCW

Leerlingen op De Sinnewizer leren dat het elders in Nederland anders is dan op het Friese platteland. “Bij het verkeersexamen wordt gesproken over trams, maar de meeste kinderen van onze school hebben nog nooit een tram gezien.”

‘Een hele gewone basisschool’
Verder benadrukt Sylvia dat het ze het bijzonder vindt dat alle ouders en leerlingen in 2021 zijn meegegaan naar de nieuwe school. “We hebben elke dag een kwartiertje levensbeschouwing tijdens de les, waarin eigentijdse en Bijbelse verhalen naar voren komen. Voor het eten geven we de kinderen ruimte om even stil te zijn. Een stiltemomentje. Verder zijn we een hele gewone basisschool.”