INTERVIEW | Postzegelverzamelaar Klaas Blaauw: “Ik bin begûn doe’t ik postboade wie”
GORREDIJK - Vroeger verzamelden jongens voetbalplaatjes, munten of sigarenbandjes, en meisjes hadden een hele collectie suikerzakjes of een poëziealbum. Mensen verzamelen van alles en nog veel meer. Maar postzegels verzamelen is toch de enige echte verzamelhobby. Klaas Blaauw (78) uit Gorredijk weet er alles van. “Ik bin begûn doe’t ik postboade wie.”
Klaas Blaauw kwam ter wereld in Hoornsterzwaag en was naar eigen zeggen geen echte studiebol, hij had meer interesse voor de natuur en ging liever vogels kijken dan naar school. Op zijn vijftiende werkte hij al als boodschappenjongen van de kruidenier in Jubbega, daarna kort als meubelstoffeerder in Heerenveen. Maar toen werd hij postbode en zou dat zijn hele werkzame leven blijven, van 1965 tot aan zijn pensioen in 2005.
Mobiele bank
De post rondbrengen ging jaren geleden anders dan nu. Klaas Blaauw vertelt: “As postboade brochten wy froeger ek de AOW rûn. Ik hie in pûde mei jild by my. Fan de klanten krige ik ek wer jild om de rekken by de bakker te beteljen.” Klaas was als postbode in die tijd eigenlijk een fietsend betalingsloket. Een mobiele bank.
Als postbode zag hij allerlei enveloppen uit verre, vreemde landen voorbijkomen, met daarop prachtige postzegels die al gauw zijn interesse wekten. “Dy brieven kamen oeral wei. Ik makke wolris in praatsje by de doar en frege dan wat se mei dy postsegels dienen. Dan krige ik wol gauris in dikke envelop fol postsegels tastoppe.”
Een feest voor het oog
En zo begon Klaas postzegels te verzamelen. Postzegels van heinde en ver. Uit alle mogelijke windstreken: “Ik begûn earst mei segels út Kanada, omdat de pake en beppe fan myn frou dêr wennen. Letter kaam Australië der noch by.” In de loop der jaren kreeg Klaas interesse in steeds meer landen; nu staat zijn hobbykamer vol met mappen uit alle mogelijke landen. Van Japan tot Paraguay en van Nieuw-Zeeland tot aan de Faeröer Eilanden. Alles keurig gerubriceerd en voorzien van etiketten in mappen die in de opbergkasten als soldaten in het gelid staan. Ook zijn er verzamelmappen die geordend zijn op basis van een thema. Als voormalig postbode heeft Klaas boeken vol postzegels die gewijd zijn aan alles wat te maken heeft met de posterijen. Klaas slaat één van de boeken open: “Sjoch, hjir hast allegear postzegels mei postkoetsen út allegear ferskillende lannen. En op dizze pagina allegear segels mei postboades.” Op elke postzegel zijn postbodes te zien die hun brieven rondbrengen. De ene keer ergens hoog in de bergen van Colombia en dan ergens in een drukke stad, omgeven door wolkenkrabbers. Elke postzegel en elke postbode is anders qua kleding, ontwerp en kleuren. Het is een feest voor het oog.
De ‘typische postzegelverzamelaar’
Inmiddels is Klaas vijftig jaar lid van de postzegelvereniging Drachten. Eens per maand is er een clubavond en negen keer per jaar is er een ruilavond waar de leden postzegels met elkaar kunnen ruilen. “Ik nim altyd mei wat ik kwyt wol. Dat kinne dûbelen wêze of postzegels út lannen dy’t ik net fersammelje.” Ook vinden er veilingen plaats, waarbij geboden kan worden op een postzegelboek uit bijvoorbeeld een erfenis.
As postboade brochten wy froeger ek de AOW rûn
Wat betreft de distributie van postzegels is er in de loop der tijd veel veranderd. Voorheen kon een verwoede verzamelaar zelf postzegels bestellen bij het postkantoor om de hoek. Tegenwoordig komen slechts de standaardzegels op de markt. Speciale zegels zijn alleen nog te bemachtigen via abonnementen. De postzegels veranderen, maar de verzamelaar blijft min of meer gelijk. De typische postzegelverzamelaar is een man, ouder dan 65 jaar, die van jongs af aan postzegels verzamelt. Klaas: “95% fan ‘e samlers binne manlju. Siz mar 98%.” Veel jonge enthousiasten komen er niet bij en de gemiddelde leeftijd wordt steeds hoger. “De ferieniging hjir op ‘e Gordyk is ophâlden, der wiene te min leden.”
Een komen en gaan van enveloppen
Klaas heeft naast de clubleden ook contact met allerlei verzamelaars in andere landen. Hij laat adressen zien van verzamelaars uit alle hoeken van de wereld. Wekelijks verstuurt hij enveloppen vol met postzegels die hij wil ruilen of verkopen aan geïnteresseerden aan de andere kant van de planeet. Zelf krijgt hij ook enveloppen van anderen met daarin de zegels die hijzelf graag wil hebben. Zo is er een komen en gaan van enveloppen van en naar Gorredijk met daarop talloze exotische postzegels.
Dan krige ik wol gauris in dikke envelop fol postsegels tastoppe
Misschien belt een jonge postbode binnenkort eens aan en vraagt dan net als Klaas tientallen jaren geleden: “Mijnheer Blaauw, mag ik u iets vragen? Wat doet u met al die postzegels op de enveloppen? Als u ze weggooit, mag ik ze dan hebben?”
Tekst en foto’s Remco Hofman
