Stille tocht en herdenking in Tijnje (Foto’s)
TIJNJE - Even na zevenen vertrok zondagavond vanaf de kerk aan de Rolbrêgedyk in Tijnje een grote groep mensen. Ze liepen een stille tocht door de straten van het dorp.

Onderweg sloten nog Tynsters aan. Eénmaal op de begraafplaats volgde een rondgang waarbij kinderen van de basisschool bloemen leggen bij de graven van dorpsgenoten die in de Tweede Wereldoorlog omkwamen. Een lange stoet mensen trekt over de schelpenpaden, op de achtergrond speelt De Bazuin. De kranslegging vindt dit jaar plaats door Iris Overwijk en Agnetha Jeeninga. De oudste broer van de opa van Agnetha kwam op 19 jarige leeftijd om op de Grebbeberg in 1940.
“Wat soesto dwaan, as de oarloch by dy oankloppet en de frijheid wurdt dy ôfpakt? It liket in fraach dy’t ik stelle koe wannear’t ik foar de klasse stean. Mar dy fraach moast mear as 80 jier lyn troch miljarden minsken wrâldwiid beäntwurde wurde. In pear fan dy minsken wiene ús oerpake en beppe”
Deze woorden sprak Iris Overwijk in de overdenking bij de dodenherdenking in Tijnje. Haar overgrootvader Douwe Symen Algra was in de Tweede Wereldoorlog hoofd van de christelijke school in Tijnje en maakte deel uit van het verzet. Hij was aanwezig bij de wapendropping in De Deelen op 29 december 1944, welke mislukte. Algra moest hierdoor onderduiken.
Iris is docente maatschappijleer aan het Lauwers College. “Yn myn lessen maatskippijlear hawwe wy it hjir oer. Net om’t ik alle antwurden ha, want die ha ik net. Mar wol om’t it wichtich is om der mei syn allen oer te praten. Dats’t witst dats’t net de iennige bist dy’t him ôffreget: wat as...?
Ik tink dat dat miskien wol it wichtigste is: dat we der oer praten bliuwe. Harkjen bliuwe, nei elkoar. Want as je dingen lûdop sizze, wurde se faak al wat minder ing. En soms helpt it gewoan om te hearren: “Ik snap datst deroer neitinkst.”

















