“Hast it al lêzen?” Jonkerslân vindt geheel vernieuwde dorpskrant op de mat
JONKERSLAN - In Jonkerslân moet de dorpskrant weer hét gesprek van de dag worden. Niet zomaar een blaadje dat op de mat valt, maar iets waar dorpsbewoners naar uitkijken. Iets dat je bij de koffie nog eens openslaat. En vooral: iets dat de mensen uit het dorp met elkaar verbindt.
Pyt Achenbach, Hieke Postma en Anneke Haakma, drie betrokken dorpsbewoners, willen samen met de redactie dorpskrant De Lytse Jonker nieuw leven inblazen. Want hoewel de krant al jaren met liefde wordt gemaakt, voelden ze ook dat het anders moest. “We wisten alleen niet hoe we dat moesten aanpakken”, vertellen beide dames. Pyt Achenbach, die na zijn pensioen juist dacht verlost te zijn van deadlines, stak zijn vinger op. Als voormalig eindredacteur weet hij hoe je een blad maakt dat gelezen wordt. Hij helpt Hieke en Anneke, die al jarenlang in de redactie van de dorpskrant zitten, het roer om te gooien.
In kleur
De eerste stap was duidelijk: de uitstraling moest anders. Waar de krant jarenlang in zwart-wit werd gedrukt in het dorpshuis, kozen ze nu voor een professionele drukker. En in kleur, uiteraard. Hieke Postma knikt: “It sels drukken wie folle wurk en de kwaliteit waard hieltyd minder. Foto’s kamen net goed út.” En professionele druk bleek nog betaalbaar ook. Want op de oude manier waren er natuurlijk ook kosten voor inkt en onderhoud van de gebruikte machine. “Wy binne no net iens safolle djoerder út”, vertelt Anneke Haakma, verantwoordelijk voor de financiën van de dorpskrant.
De vader van Hieke zette de dorpskrant 58 jaar geleden op als schoolkrant. Hieke haar rol als corrector binnen de redactie is dan ook goed uit te leggen. “Ik bin en bliuw de dochter fan in ûnderwizer”, lacht ze. Dat Hieke de vernieuwing nu van zo dichtbij meemaakt, vindt ze mooi. “Eins kinst it niet iens mei elkoar fergelykje. It is in hiele foarútgong.”
Niet digitaal, maar op papier
Naast het uiterlijk van de dorpskrant moest ook de betrokkenheid een boost krijgen. “De doarpskrante is fan it hiele doarp”, zegt Pyt. “Wy meitsje it mei elkoar, dát gefoel.”
De Lytse Jonker - Foto: Nynke de Vos
In een tijd waarin alles digitaal gaat, kozen ze in Jonkerslân bewust voor verschijning op papier. Verantwoord papier, dat wel. Even werd er, om het milieu nog meer te sparen, nagedacht over een digitale versie, maar dat idee verdween snel weer van tafel. Niet iedereen kan of wil iets digitaal lezen, weet Hieke. Pyt vult aan: “Online is snel. Wat hjoed bart, stiet der jûn op. Mar dat is net de funksje fan in doarpskrante.” Een dorpskrant moet je vasthouden. Die moet op tafel liggen. Die moet het gesprek met je medebewoners openen. Dat gevoel van: ‘wat leuk, de krante is er wer’, zodra hij op de mat valt, aldus Anneke.
Verhalen vertellen
Wat de nieuwe dorpskrant vooral moet doen is verhalen vertellen. Groot en klein. Bekend en onbekend. Dat mensen op straat tegen elkaar zeggen: “Hast it al lêzen?” Van een dorpsgenoot die op slagroompakken van de Albert Heijn blijkt te staan, tot beroemde varkens. Want verhalen openen nieuwe gesprekken. Zoals het interview met Thomas de Roy over zijn passie voor de VW Kever. Hieke: “Ik sjoch him faak troch it doarp riden, mar no kin ik ek it ferhaal der achter. Dat is moai.” Hieke is zelf als meisje ook grootgebracht met zo’n auto. “Dat gesprek dat we dêroer hienen, wie der sûnder de doarpskrante noait west.”
Iedereen doet mee
De kracht van de dorpskrant zit hem in het dorp zelf. De redactie heeft daarom de taken verdeeld en gaat actief het dorp in. Dorpsbewoners moeten zich vrij voelen om iets te delen, vindt Hieke. “En dat dogge se flugger at der ien út it doarp del komt.” Anneke, die een prachtig levensverhaal van Omke Gooitzen en Tante Sjoekje schreef in het nieuwe dorpsblad, lacht. Ze is meer van de cijfers dan van de letters. Toch heeft ze zich aan het schrijven gewaagd en het is een mooi verhaal geworden.
Het enthousiasme van de drie werkt aanstekelijk. Nog voor de eerste editie verscheen stroomde de input al binnen. “De plande 26 siden binne der úteinlik 40 wurden”, vertelt Pyt trots. Voor Jonkerslân is ‘De Lytse Jonker’ meer dan een bundel verhalen. Het is een manier om elkaar te blijven vinden. Niet alleen informeren, maar ook verbinden. Niet alleen lezen, maar ook met elkaar delen. En niet alleen een dorpskrant, maar een gesprek. En misschien is dat nog wel de grootste vernieuwing van allemaal.
Tekst en foto’s Nynke de Vos
