‘Moatst oeral sa lang mooglik mei trochgean’
URETERP - De 92-jarige Germ van der Brug is het oudste lid van de biljartclub De Ynrin uit Ureterp. Dat leeftijd geen rol hoeft te spelen om te kunnen presteren, bewees hij het voorbije seizoen. Van der Brug werd tot zijn eigen verbazing clubkampioen. “Mar it giet my net om de prizen, ik biljert foar de gesellichheid.”
Het had weinig gescheeld, of de in Frieschepalen geboren Van der Brug had dit seizoen geen biljart meer gespeeld. Twee jaar geleden overleed zijn vrouw Hiltsje. Het gemis was groot en de lol van het leven was er voor de anders vrijwel altijd goed geluimde Van der Brug wel een beetje af.
Het alleen zijn kon maar niet wennen. “Je witte dat se der net mear is, mar as je moarns wekker wurde en om je hinne sjogge is it bêd leech. Dat bliuwt nuver.” Hij was er tijdens het spelen met zijn gedachten vaak niet meer bij en dat is bij biljarten, een concentratiesport, lastig. “Dêrom woe ik woe der eins mei ophâlde.”
Toch ging de negentiger door. Deels op aanraden van zijn medebiljarters, maar het winnen van de aanmoedigingsprijs, een vorig jaar door de biljartclub in het leven geroepen trofee, gaf de doorslag. “It is mar in ûnnoazel stikje papier, mar it betsjutte ofgryslik folle foar my. It wie it triuwke yn ‘e rêch dat ik nedich hie om troch te gean.”
Van der Brug werd kampioen van de A-groep van BC De Ynrin. Zijn winst verdient enige nuance vindt de Ureterper, want door zijn slechte prestaties van een seizoen eerder was zijn gemiddelde gedaald naar negentien caramboles in dertig beurten. “Eartiids moast ik der 35 meitsje, njoggentjin is fansels net safolle.”
It giet net allinnich om biljerten, ik kom foaral foar de gesellichheid en in praatsje.
Zijn goede spel en winst hebben wel tot gevolg dat Van der Brug zijn gemiddelde komend seizoen omhoog gaat. Het maakt de Ureterper niet uit. “Ik kom foar it selskip en in praatsje. As it allinnich om it biljerten gean soe, wie ik dermei opholden.” Om daar met een kwinkslag aan toe te voegen. “It foardiel is dat as ik takom seizoen net sa goed prestearje, myn gemiddelde it jier dêrnei wer in stik sakket.”
Biljarten kan tot op hoge leeftijd, bewijst Van der Brug, maar de jaren eisen hun tol. Het lopen rondom het biljart gaat hem moeizaam af en de verminderde stabiliteit en kracht gaan ten koste van de precisie en het stoten. “Ik ha soms gjin stjoer oer de bal. Der binne dagen by dan is it neat, dan tink ik, hâld der mar mei op.”
Kampioen Germ van der Brug werd bij afsluiting van het biljartseizoen gehuldigd. - Gurbe van der Woude
Aan stoppen denkt de Ureterper echter niet. Hij wil blijven spelen zolang het gaat en dat moet een mens doen met alles in het leven, vindt hij. Zo speelde Van der Brug tot vorig jaar nog eufonium (tenortuba) bij het plaatselijke muziekkorps. “Mar it hâldt in kear op, Ik hie der gjin genôch lucht mear foar.”
Van der Brug biljartte in zijn jonge jaren met vrienden in het café. Eenmaal getrouwd was het gebeurd. “Dêr hiest gjin tiid mear foar. Doe giest net mear nei de kroech.” Nadat hij op zijn zestigste afgekeurd werd voor het werk, pakte hij de biljartsport weer op bij De Ynrin.
De beginperiode was een andere tijd, weet Van der Brug nog. Zo was het niveau van de biljarters een stuk lager. “It wiene gjin stjerren. We hiene der net ien by lykas no dy’t der mear as tachtich meitsje moat.” En wat ook verschilde, was het taalgebruik. “Der waard aldermachtichst flokt, as ketters. It wie sa yn dy tiid tink ik.”
Als Van der Brug en wedstrijd speelt, wil hij graag winnen, maar van een verliespartij ligt hij niet wakker . “It giet om de wille.” Wel kijkt hij soms met jaloezie naar de betere biljarters van BC De Ynrin. “By dy manlju is elke bal raak, wylst se der by my faak krekt omhinne fleane. Hoe ha se dat tink ik wolris”, besluit de kampioen.
Lees ook
