Vijftigjarige rugbyclub De Wrotters, een hechte vriendenploeg: “Ús leafde foar rugby is de gemiene dieler”

Vooroordelen

Rugby is een eind 19e eeuw in Engeland geboren sport. Rugby kampt volgens Dekker, vooral als gevolg van onwetendheid, met vooroordelen. De sport heeft een imago van hard en ruig en dat is onterecht, vindt hij. “Men tinkt dat wy inoar op ‘e bek slaan en dat der in soad blessueres binne, mar dat is absolút net wier. Rugby is net gemien en hurd; wy hawwe just respekt foar de tsjinstanner. Der bart wolris wat, mar dat is yn it fuotbal dochs ek sa?”

Rugbyers hebben volgens de voorzitter respect voor elkaar, voor de tegenstander en voor de scheidsrechters.“Nei in wedstriid helje we bygelyks de biezem troch de klaaikeamer. Wy litte it netsjes achter. Sels de Nij-Seelanner All Blacks dogge dat. Dat heart by de mentaliteit fan gastfrijheid fan it rugby.”

Tegenstanders provoceren of kaarten aansmeren, zoals bij voetbal gebeurt, komt op het rugbyveld niet voor. “As in spiler fan ús dat dwaan soe, wurdt hy der fuort op oansprutsen.” Commentaar op scheidsrechter is volgens Dekker zeldzaam. De captain mag wel de leidsman om uitleg vragen waarna zijn antwoord leidend is. “Seure dogge wy net, wy hoopje foaral dat de ref (arbiter, red.) ús de oare kear wer fluitsje wol.”

Beleving en plezier

Rugbyers zijn fanatiek, maar vooral de beleving van en plezier in de sport, zeker bij het in de vierde klasse uitkomende De Wrotters, is belangrijk. Daarvoor is iedereen nodig, van eigen leden, tegenstanders tot scheidsrechters. Dekker: “Wy binne bliid dat wy in potsje rugby spylje kinne. Wy bliuwe nei de wedstriid ek altyd hingjen by de tsjinstanner. Omdat it gesellich is, mar ek sadat harren kluphûs omset draait.”

Een plezierige omgang staat met andere woorden centraal bij De Wrotters. Jong, oud, niveau, het maakt bij de Gordykster vereniging niet uit. Iedereen die zich normaal gedraagt wordt volgens de voorzitter “al gau in Wrotter.” Onlangs nog werd met een groep een trip naar België gemaakt. Ondanks de verscheidenheid in de groep was de reis een succes. “De gemy is goed en dat komt troch ús leafde foar rugby, dat is de gemiene dieler.”

Friezen ‘supergeskikt’

Wie interesse heeft in rugby, moet zeker eens proefdraaien bij De Wrotters, adviseert Johan Teake Dekker. Potentiële leden hoeven volgens hem geen geoefende of getrainde sporters te zijn. Wie begint met trainen bouwt stapsgewijs conditie op, weet hij uit ervaring. Zeker Friezen zijn volgens Dekker, vanwege hun doorzettingsvermogen, kracht en lengte, “supergeskikt foar de sport.”

Een rugbyteam, dat bestaat uit vijftien spelers, heeft volgens Dekker, die zelf spelverdeler is, verschillende kwaliteiten nodig, van behendig en snel tot sterk en spelinzicht. Het doel is simpel: van gezamenlijk de achterlijn halen om punten te scoren. “Dat kin mei fysike krêft, mar it maklikste is de bal oer de efterline rinne. Dêrfoar binne flugge en betûfte spilers nedich.” Op het niveau van De Wrotters kun je al snel aanhaken, stelt Dekker. “Sels ast noch gjin tweintich meter drave kinst, wurdst fansels better en sterker.”

Oranje

”Wy hawwe gjin jonges dy’t yn Oranje spylje”, zegt Dekker. Toch telt de club zes spelers die het Oranje shirt hebben gedragen. Vier jeugdinternationals, terwijl Sam Brouwer en Lieve Stallmann, de laatste is nog steeds A-international, het grote Oranje haalden.

De vijftigjarige Gerdykster rugbyclub telt meer dan honderd rugbyers, waarvan ruim de helft jeugdleden. En mooi aantal, vindt Dekker, maar stilzitten is er niet bij. De club is actief met het geven van clinics om rugby bekender en populairder te maken, maar ook om jonge spelers te werven. “Je wolle gjin doemscenario dat de feriening fergrizet om’t der gjin jonge oanwaaks is. It bliuwt hurd wurkjen om de oantallen fêst te hâlden.”

Jeugd

In Nederland zijn ongeveer honderd clubs bij de bond aangesloten. Friesland telt vijf verenigingen, waarvan RC Drachten, opgericht in 1974, de oudste is. Naast Drachten en Gorredijk wordt er in de provincie rugby gespeeld in Heerenveen (Feanster RC) Leeuwarden (Greate Pier) en Sneek (RC Sneek). Verheugend is volgens Dekker dat rugby sinds enkele jaren in de lift zit. “Mar ferlike mei fuotbal of tennis stelt de sport net folle foar.”

Een andere positieve ontwikkeling is volgens de voorzitter dat er steeds meer aandacht komt voor de ontwikkeling van jeugdrugby. Meer clubs zijn gaan werken met een jeugdbestuur en er zijn voor de jongere spelers speciale regels vastgesteld om vooral het plezier in de sport te vergroten. Ook bij De Wrotters is het aantal jeugdspelers gegroeid. “Doe’t ik begûn wiene der seis, no tsien kear safolle.”

Dekker merkt dat bij ouders vaak nog sprake is van koudwatervrees. Bij de eerste trainingen staan heit en mem steevast langs de lijn om te kijken of hun kroost wel heel blijft. “Se ha gau troch dat it net sa rûch giet as se tochten. Nei in pear trainingen steane se der net mear.” De jonge spelers zorgen, doordat ze vriendjes meenemen, ook weer voor nieuwe leden.

Groot zitbad

Als de vraag wordt gesteld of het goed gaat met De Wrotters, verschijnt er een tevreden glimlach op het gelaat van de voorzitter. De jubilaris groeit, heeft genoeg bestuursleden en vrijwilligers en de financiën zijn op orde. Bovendien zijn de faciliteiten prima met een veld dat alleen door De Wrotters wordt bespeeld, een eigen trainingshoek, een beachrugbyveld, de hoogste rugbypalen van Nederland, een professionele scrummachine en als kers op de taart… een groot zitbad voor bijna het hele team.

“Mannich klup is jaloersk op ús”, weet Dekker. Het betekent niet dat er geen wensen zijn. De club die sinds de oprichting vier keer kampioen werd en in 2010 in de tweede klasse uitkwam, eindigde in de afgelopen zes jaren vijf keer als hekkensluiter. “Ofrûne seizoen wiene we ien nei lêste. Troch de komst fan nije jonges binne we better wurden, we hoopje takom seizoen op in plakje yn de middenmoat.”