Het Bokkehúske in Jubbega, al twintig jaar in bloei: Een geliefde plek voor mens en dier

Bloemen in verschillende kleuren, water op het erf, een fijne omgeving voor de beestjes, rijk bloeiende borders, natuurlijke bestrating, metalen klimsteunen en rozenbogen, eetbare planten, een kas, smalle, slingerende paadjes en accessoires, zoals bankjes, fonteintjes, beelden en hekjes. Als je door de tuin bij het Bokkehúske dwaalt hoef je niet te twijfelen. Moeiteloos tikt de tuin alle voorwaarden af waaraan een klassieke Engelse cottagetuin moet voldoen. “We hebben zelfs tuingasten gehad die zeggen dat ze voor zo’n tuin voortaan niet meer naar Engeland hoeven . In Jubbega vind je een mooier exemplaar”, glundert Jannie.

Geen gif tegen slakken

Al hun liefde en toewijding stoppen ze in hun tuin. Maar ze krijgen er nog veel meer voor terug. Jan: “Elke dag een leeg hoofd. Op het nieuws hoor je alleen maar ellende. Ellende waar ik niks aan kan doen. Ik draag hier in mijn tuin zonder kopzorgen mijn steentje bij door goed te zijn voor de natuur.” Want die biologische kant is de afgelopen jaren steeds belangrijker geworden. “We gebruiken absoluut geen gif”, zegt Jannie. “Ook niet tegen mieren of slakken.” Een biologische tuin met oog en respect voor de dieren, vinden ze belangrijk. 

We hebben zelfs tuingasten gehad die zeggen dat ze voor zo’n tuin voortaan niet meer naar Engeland hoeven

Jan: “Een slak eet heus niet in één keer je hele tuin weg. Een paar plantjes kunnen we best missen.” Door de natuurlijke bewoners van de tuin te behouden, krijg je veel meer terug. “Slak is natuurlijk voer voor de vogels”, legt Jan uit. Het Bokkehúske telt 35 nestkasjes en ze zijn bijna allemaal bewoond. Maar ook veel andere diersoorten vinden door de natuurlijke benadering hun weg naar de tuin.  “Dat maakt voor ons de cirkel rond.”

Zand en gras

Toen het echtpaar 27 jaar geleden viel voor het kleine witte woudhuisje aan de Leidijk wist Jan van der Mossel het meteen. “Ik leg hier een tuin aan die ik open stel voor publiek.” En die tuin, die toen alleen nog maar uit zand en gras bestond, moest helemaal vanaf het begin opgebouwd worden. “Er stonden Friese paarden in het land, dus er was hier verder niks.” Door eerdere ervaringen met tuinen wist Jan dat vooral de basis goed moest zijn. Zonder basis geen eenheid. Het eerste jaar deed het stel niks anders dan het opschrijven en bijschaven van de plannen. Jan: “Toen we onze eisen helder hadden heeft iemand een tekening gemaakt en zijn we begonnen.” Jan legde de tuin aan toen hij nog volledig werkte, met in zijn achterhoofd dat de tuin hem een mooi tijdverdrijf zou bieden zodra hij met pensioen was.

En dat tijdverdrijf dat kreeg hij. Elke dag is er wel iets te doen. “Als de ene plant is uitgebloeid, dan staat de volgende alweer klaar.” Saai is het nooit. Jannie: “Als het regent heb je weer andere dingen te doen dan als het lange tijd droog is.”

Taakverdeling

Om overzicht te houden houdt Jannie in haar notitieboekje bij welke taken ze wanneer moeten doen. De twee hebben de taken goed verdeeld. Jannie: “De beplanting is mijn taak. Ik heb daar ook een stevige mening over. Ik kijk vooral naar welke kleuren mooi bij elkaar staan.” Jan is meer van het grove werk in de tuin, maar is ook verantwoordelijk voor het cateren van de tuingasten. Want naast dat de tuin elke woensdagmiddag open is voor bezoekers, geven ze rondleidingen voor groepen en organiseren ze evenementen. In de accommodatie die het stel in de tuin bouwde is een knusse koffiehoek met een klein winkeltje waar gasten zelfgemaakte biologische jams en chutneys, maar ook plantjes kunnen kopen.

“Ik leg graag andere mensen in de watten. Een groep van zestig man heeft binnen tien minuten koffie”, lacht hij. In de afgelopen twintig jaar heeft hun tuin voor veel mensen een speciale betekenis gekregen. Zoals de man die vroeger een eigen bloemenzaak had. Jannie: “Hij had vlak voor zijn overlijden nog een laatste wens; nog één keer naar het Bokkehúske.” Nu komen familieleden van de man nog steeds naar de tuin om hem hier te herdenken.

Gouden combinatie 

Jan werkt volgens plan en gestructureerd, Jannie is enthousiast en chaotisch. Dat blijkt in hun huwelijk, maar ook in de tuin een gouden combinatie. “Als we een keer onenigheid hebben, dan gaat het wel over de tuin moet ik toegeven”, lacht Jan. Gelukkig komt dat maar zelden voor. Misschien omdat ze het ook belangrijk vinden om samen en met dierbaren tijd door te brengen in hun tuin. Jannie: “Ik noem het graag mijn werkparadijs. Hard werken, maar ook genieten dus.”

Jan heeft soms een kleine aanmoediging van zijn vrouw nodig om het werk neer te leggen. “’We doen nu een wijntje bij de vijver’, zeg ik dan. Dan legt hij zijn gereedschap wel neer, hoor”, lacht ze. En het is maar goed ook dat het stel zoveel geluk haalt uit de tuin, want een weekendje weg of een vakantie zit er zolang de tuin open is niet in. “Ik wil dit een ander ook niet aandoen”, lacht Jannie.

We kunnen wel een boek schrijven over alles wat we de afgelopen twintig jaar in onze tuin hebben beleefd

Ongelofelijk maar waar, Jan en Jannie onderhouden de tuin volledig samen. “Als grap zeg ik altijd dat we het met z’n zessen doen. Ik tel ons beiden dan drie keer”, lacht Jan. Een nadeel vinden ze het absoluut niet. Jan: “Wie wil er nou op vakantie als je zo woont?”

Aan stoppen denkt het stel nog niet. Toch erkennen ze beiden dat ze om dit te kunnen blijven doen wel fit moeten blijven. Het is en blijft topsport. “We zijn gelukkig altijd in beweging en veel buiten. Dat helpt.” Als er dan toch ooit een dag komt dat de tuin dicht moet, dan stellen ze dat moment niet eeuwig uit. “Ik wil dat mensen zich herinneren hoe mooi het hier is. Dat kan alleen door te stoppen op je hoogtepunt”, sluit Jannie af.

Open tot 1 september
Op 16 en 17 augustus vieren Jan en Jannie samen met mede-tuinliefhebbers Huub en Els de Jong uit Jubbega het twintigjarig bestaan hun tuin. Het Bokkehúske is deze zomer, tot 1 september, iedere woensdagmiddag open voor publiek. www.bokkehuske.nl.

Tekst en foto’s: Nynke de Vos