Jannie Oldenburger: ‘Ik sil it allegear bot misse’
URETERP Het zal even wennen zijn voor de Ureterpers: sinds 1 januari kunnen ze niet meer terecht bij dierenspeciaalzaak De Steeg aan de Weibuorren. Eigenaresse Jannie Oldenburger sluit na 36 jaar de winkel die zij samen met haar inmiddels overleden echtgenoot Piet in 1987 begon. “Ik sil it bot misse.”
De gedachte om de winkeldeuren te sluiten spookte al langer door het hoofd van de 75-jarige Jannie Oldenburger. Verknocht als ze was aan haar nering en dagelijkse bezigheid, schoof de onderneemster het besluit echter steeds voor zich uit. De afgelopen periode vielen ontwikkelingen dusdanig gunstig samen, dat Oldenburger de knoop toch doorhakte.
“De leeftiid hat my ynhelle. It moast in kear barre. Hie ik dan wachtsje moatten oant my wat oerkomt en twongen waard om op te hâlden?” Het gevoel zei: niet doen, maar verstandelijk was het een goede beslissing om te stoppen, weet de Ureterpse. Afstand doen van de winkel, maar bovenal van de plek die al sinds 1963 familiebezit is, valt haar echter zwaar.
Sinds 1987
Vader Marcus Aardema kocht in 1963 het pand aan de Weibuorren 41. Haar broer Siebe begon er als fietsmaker. Nadat Siebe in 1967 in Surhuisterveen een bromfietsenzaak begon, nam haar vader de fietsmakerij over. In 1987 kregen Jannie Aardema en haar man Piet Oldenburger het winkelpand in bezit en begonnen met de verkoop van tuinzaden en bloemen.
Dierbenodigdheden
“Blommesaak Marinus wie stoppe. Wy ha de hannel oernommen en ek de ferkeap fan blomsied dy’t Marinus hie”, vertelt Oldenburger. Al snel werd het assortiment uitgebreid. De winkel specialiseerde zich in dierbenodigdheden. “De blommeferkeap waard bysaak.” Jannie bestierde de winkel. Haar man Piet hielp mee, deed de administratie en bracht bestellingen weg, maar had ook zijn eigen werkzaamheden.
Zes jaar geleden overleed Piet. Met af en toe wat hulp bleef Oldenburger de winkel draaiende houden. Het ging prima; ze bracht zelf tot het einde met haar busje in de regio nog bestellingen rond. “Yn it buske ride fûn ik prachtich. Do sitst heech en kinst it hiele hear en fear oersjen.”
Duiven
Praten met Jannie Oldenburger is onvermijdelijk ook praten over de duivensport. Niet alleen omdat De Steeg veel duivenvoer verkocht, Jannie groeide op met duiven. Haar vader was een van de oprichters van de plaatselijke duivensportvereniging De Snip. Haar man werd ook de duivensport mee ingezogen. Piet Oldenburger hanteerde de voorzittershamer van De Snip en werd dealer van TauRIS-duivenklokken, als een van de weinige in Nederland.
“Piet wie gjin doweman, mar hold foaral fan it ferieningslibben”, vertelt de onderneemster. De duivencommune is klein en hecht, aldus Oldenburger. Dagelijks kwamen er duivenmelkers van De Snip, maar ook verenigingen uit de regio kwamen regelmatig buurten en een kop koffie halen aan de Weibuorren. Vooral na het overlijden van haar man waren de bezoekjes voor Jannie een steun. “Ik fûn it moai en wie it wend, it wie froeger thús ek altyd de zoete inval.” Oldenburger vloog tot oktober nog met haar eigen duiven en presteerde goed. Omdat ze verhuist, moesten haar duiven, die hun hokken boven de winkel hadden, weg. Het afscheid viel zwaar. De Ureterpse mist het gekoer en getrippel boven haar hoofd. “Ofskied nimme fan de dowen docht sels mear sear as dat ik mei de winkel ophâldt”, vertelt ze zichtbaar geëmotioneerd.
Sociale contacten
Het betekent zeker niet dat het sluiten van De Steeg Jannie Oldenburger onberoerd laat. “In grut part fan myn libben leit hjir, dat lit ik wol achter.” Ze gaat haar dagelijks werkzaamheden missen, maar dat geldt zeker voor de vele sociale contacten. “Ek al kamen se allinne foar in doaske aaien, hiest dochs in praatsje.”
Nieuwe bestemming
Haar klantenkring werd de laatste jaren wel kleiner. De oudere garde bleef trouw komen, maar jongere Ureterpers kiezen er volgens haar veelal voor om in Drachten te winkelen of online te kopen. Oldenburg hoopt dat het pand opnieuw een winkelbestemming krijgt. “Oerterp is al safolle winkels kwytrekke. Om it doarp leefber te hâlden moat it winkelbestân op peil bliuwe, dat soe de jongerein ek begripe moatte.”
