Einde blessureleed Makkinga in zicht

Het seizoen begon zo mooi voor Makkinga dat afgelopen seizoen in de nacompetitie nog dichtbij promotie naar de derde klasse was. De eerste vijf duels leverden de geelzwarten dertien punten op en stiekem gingen de gedachten al uit naar een nieuw optreden in de nacompetitie. Helaas voor Makkinga werd de sportieve opmars verstoord door blessureleed.

Begin november begon de ellende, de ene na de andere speler viel weg. Dijkstra somt moeiteloos een zestal spelers op die hij de afgelopen maanden heeft moeten missen. Teveel voor een selectie van een kleine dorpsclub. “Als de eerste dertien, veertien man fit zijn, kunnen we prima mee en hikken we tegen de derde klasse aan. Op dit moment zitten we echter dichter tegen de vijfde klasse aan.”

Herstelde spelers

Veel wisselmogelijkheden had Dijkstra de afgelopen maanden niet. Om elf man op papier te krijgen moest de trainer een beroep doen op jeugdspelers en voetballers van het tweede elftal. Die doen hun stinkende best, weet Dijkstra, maar kwalitatief heeft Makkinga een jasje uitgetrokken. Gelukkig gloort er licht aan het einde van de tunnel, want meerdere spelers keren terug.

Zo is zondag, als koploper Renado op bezoek komt op het plaatselijke sportpark in Makkinga, aanvoerder Hessel Lugtenberg voldoende hersteld van een gebroken middenhandsbeentje om te kunnen spelen, keert topscorer Ivo Savenije terug van een schorsing en is Savenije’s aanvalsmaatje Rico Aalbers weer zo goed als fit. “Rico is belangrijk, want Ivo moet wel aanvoer hebben, hij kan het niet in zijn eentje.”

Hopen op regen

Daar staat tegenover dat de rentree van Jurre Bijstra (spierblessure) en Luko Reinders (knie) nog enkele weken op zich laat wachten, Jonne Bijstra tot in februari in Zuid-Amerika verblijft en tot overmaat van ramp routinier Niels Tel afgelopen weekend in het uitduel tegen Tijnje geblesseerd uitviel. Het is daardoor nog steeds behelpen, aldus Dijkstra die hoopt in maart weer over een complete selectie te beschikken.

Tot die tijd is het roeien met de riemen die Makkinga heeft. Een paar afgelastingen zouden Makkinga de komende weken niet slecht uitkomen, is Dijkstra eerlijk. Lachend: “Laat het maar flink regenen.” Voor de thuiswedstrijd tegen Renado van zondag maakt de trainer zich geen illusies. “Normaliter is het kwaliteitsverschil te groot, Renado staat niet voor niets bovenaan.”

Snel veilig spelen

Het gat van zeven punten met de degradatiestreep verschaft Makkinga enigszins lucht, maar Dijkstra is realistisch. “Mijn doelstelling is dat we ons zo snel mogelijk veilig spelen, want veilig zijn we niet.” In februari valt er, met duels tegen hekkensluiter Blauwhuis en de nummer elf van de ranglijst, Terschelling, volgens de trainer wat te halen, maar: “Ook dat zijn geen tegenstanders die we zomaar even verslaan.”

Als Makkinga er in slaagt de komende weken goed door te komen en Dijkstra begin maart iedereen weer aan boord heeft, is er misschien een ander perspectief, hoopt de trainer. “Zondag verloren we met 5-3 van Tijnje, een goede ploeg, maar toch konden we hen één helft goed partij bieden. Met een fitte groep kunnen we ons in de slotfase van het seizoen misschien zelfs nog plaatsen voor de nacompetitie.”

Zevende seizoen

Hoe het seizoen ook eindigt, Dijkstra is volgend seizoen weer van de partij. Hij begint na de zomer aan zijn zevende seizoen bij de Ooststellingwerver club. De klik met de spelers is er nog altijd, aldus de trainer die nog niet uitgekeken is op Makkinga. “Tien jaar trainer van Makkinga lijkt me wel wat. Dan moet er wel ieder jaar wat jeugd doorstromen en wat spelers bijkomen, want concurrentie houdt iedereen scherp.”

Hij merkte het de afgelopen weken met de terugkeer van de geblesseerden die voorzichtig weer aanhaakten. Het niveau van de training schoot meteen omhoog. “Als iedereen fit is hebben we een aardig ploegje en de sfeer bij Makkinga is altijd goed, dat is ook een belangrijk pluspunt.”