Vanwege een gebroken pink moest Justin de Vries vorig seizoen in de beslissende fase van het seizoen toekijken bij Read Swart. De keeper vierde het promotiefeestje uiteraard gewoon mee, maar hoopt nu een heel jaar van waarde te kunnen zijn voor de Knypsters.
De doelman weet nog goed hoe hij zijn fysieke malheur opliep. “Het was tegen Dronrijp, ook een ploeg die bovenin meedraaide. We moesten winnen om de kampioensrace met THOR levend te houden, maar we speelden dramatisch.” Bij rust was het al 0-4 en was Read Swart gezien. “Ik hield ook niks tegen die dag. Op een hard schot van buiten het strafschopgebied na dan, alleen brak ik daarbij dus op twee plaatsen mijn pink.”
Gevolg: acht weken gips en vervolgens vier weken therapie om de vinger weer te kunnen gebruiken. De nacompetitie moest Justin laten schieten, maar gelukkig dwongen zijn ploeggenoten met Harm ter Schuur als invaller onder de lat alsnog een plekje in de derde klasse af. “Daar hoort Read Swart ook thuis.”
De 22-jarige keeper gaat ervan uit dat Read Swart zich handhaaft. “Deze groep kan dat aan. En met tegenstanders als Gorredijk en Mildam zijn er leuke derby’s. Daar kijk ik naar uit. Bij de voorbereiding drukten jonge spelers hun neus al aan het venster van de eerste selectie. Daar staan we als selectie weleens van te kijken. Een mooie ontwikkeling.”
Zelf speelt Justin sinds zijn juniorentijd in De Knipe. “Ik speelde bij vv Heerenveen, maar daar raakte ik de lol in het spelletje kwijt. Toen besloot ik naar Read Swart te gaan, met in mijn achterhoofd dat het bij één seizoen zou blijven.”
Maar het beviel hem zo goed, dat hij nog altijd actief is voor de club. “Het was hier een warm bad. Dat knusse van een dorpsclub, dat ontbrak in Heerenveen.” Overigens kende Justin ook een mindere periode, drie jaar geleden. “Ik was net over naar de senioren, werd eerste keeper, maar na een half seizoen verloor ik mijn plekje. Daarna keepte ik in het tweede en dat is heel goed voor me geweest. Mijn ploeggenoten hielpen mij toen enorm en daar ben ik ze nog steeds dankbaar voor. Het was enorm leerzaam, op meerdere vlakken. Nu ben ik een degelijke, goede kracht voor het eerste. Ik coach veel, ben goed op de lijn en werk keihard om mijn traptechniek en ingrijpen bij hoge ballen te verbeteren. Ik hoop nog een hele tijd mee te kunnen.”
De doelman weet nog goed hoe hij zijn fysieke malheur opliep. “Het was tegen Dronrijp, ook een ploeg die bovenin meedraaide. We moesten winnen om de kampioensrace met THOR levend te houden, maar we speelden dramatisch.” Bij rust was het al 0-4 en was Read Swart gezien. “Ik hield ook niks tegen die dag. Op een hard schot van buiten het strafschopgebied na dan, alleen brak ik daarbij dus op twee plaatsen mijn pink.”
Gevolg: acht weken gips en vervolgens vier weken therapie om de vinger weer te kunnen gebruiken. De nacompetitie moest Justin laten schieten, maar gelukkig dwongen zijn ploeggenoten met Harm ter Schuur als invaller onder de lat alsnog een plekje in de derde klasse af. “Daar hoort Read Swart ook thuis.”
De 22-jarige keeper gaat ervan uit dat Read Swart zich handhaaft. “Deze groep kan dat aan. En met tegenstanders als Gorredijk en Mildam zijn er leuke derby’s. Daar kijk ik naar uit. Bij de voorbereiding drukten jonge spelers hun neus al aan het venster van de eerste selectie. Daar staan we als selectie weleens van te kijken. Een mooie ontwikkeling.”
Zelf speelt Justin sinds zijn juniorentijd in De Knipe. “Ik speelde bij vv Heerenveen, maar daar raakte ik de lol in het spelletje kwijt. Toen besloot ik naar Read Swart te gaan, met in mijn achterhoofd dat het bij één seizoen zou blijven.”
Maar het beviel hem zo goed, dat hij nog altijd actief is voor de club. “Het was hier een warm bad. Dat knusse van een dorpsclub, dat ontbrak in Heerenveen.” Overigens kende Justin ook een mindere periode, drie jaar geleden. “Ik was net over naar de senioren, werd eerste keeper, maar na een half seizoen verloor ik mijn plekje. Daarna keepte ik in het tweede en dat is heel goed voor me geweest. Mijn ploeggenoten hielpen mij toen enorm en daar ben ik ze nog steeds dankbaar voor. Het was enorm leerzaam, op meerdere vlakken. Nu ben ik een degelijke, goede kracht voor het eerste. Ik coach veel, ben goed op de lijn en werk keihard om mijn traptechniek en ingrijpen bij hoge ballen te verbeteren. Ik hoop nog een hele tijd mee te kunnen.”
