Renzo en Sjoukje Schut zijn supervrijwilligers en die koesteren ze bij Sport Veredelt. Vooral dit jaar, nu Renzo ernstig ziek is. Maar hij houdt goede moed. Ook dit jaar zijn ze beiden weer verantwoordelijk voor de tombola op de jaarlijkse tentoonstelling van de club.
De schoonheidswedstrijd voor kleindieren staat op het punt van beginnen. Leden van Sport Veredelt uit Ureterp en omgeving hebben veren gestreken en haren gekamd. Kakelende kippen, slapende cavia’s en tal van andere kleindieren zitten klaar in hun kooien om bewonderd te worden. In alle vroegte zijn Renzo (79) en Sjoukje (74) deze vrijdagmorgen al present in de tentoonstellingsloods aan de Kromhoek in Frieschepalen. “Sokke frijwilligers moatst koesterje. Hoechst se nea te freegjen, se bin der altyd”, zegt voorzitter Syto Boonstra.
Het is een vreemd jaar voor Renzo. “Ik ha kanker. Dêr moatst mei leare te leven. Ik bin bliid dat ik dit noch dwaan kin.” Al ruim 35 jaar verzorgen Renzo en Sjoukje de tombola, de verloting ter spekking van de clubkas. Dat was vroeger een grote klus. Ze herinneren zich de tijden dat ze shows hielden in de sporthal met wel zeven- tot achthonderd dieren. “Yn dy tiid hellen we mei de tombola wol sânhûndert gûne op. No is it in stik minder wurden. Foarich jier wie it min waar, we ha doe mar foar 140 euro lotten ferkocht.”
Er bleven daardoor veel prijsjes over. Dus hoefden Renzo en Sjoukje dit jaar niet op zoek naar prijsjes. Misschien maar goed ook, Renzo is nu slecht ter been. Bij het ophalen van advertenties voor het tentoonstellingsboekje moest hij verstek laten gaan. Jarenlang ging hij op zijn fiets bij talloze ondernemers langs. “Ik ha no in scootmobyl, ik hoopje dat ik it oar jier wol wer dwaan kin.”
Renzo en Sjoukje verhuisden 52 jaar geleden naar de Beakendyk in Ureterp. Al snel werd Renzo lid van Sport Veredelt, in die tijd fokte hij hangoordwergen. Zijn eerste show, in Lyndensteyn te Beetsterzwaag, herinnert hij zich nog goed. Later werd geshowd in de oude sporthal van Ureterp, het dorpshuis, de manege en sinds zes jaar in de loods in Frieschepalen. De club krimpt. Sjoukje: “We wurde hieltyd âlder en der komme gjin jongeren mear by. Dy wolle net, sitte leaver achter de kompjûter.” Langzaamaan raakte ook zij betrokken bij de club. “Ik fokte cavia’s. No ha ik der noch ien oer, dy is acht jier. Dat is de lêste.”
Vier weken geleden is Renzo met onmiddellijke ingang gestopt met de kleindierhouderij. “Ik hie de ôfrûne fjouwer jier kanarjes. Trije wiken lyn wienen der 17 fan de 18 fuort, ik tink troch in wezel. Doe ha ik sein: ik hâld der direkt mei op.” Beiden zijn lid van verdienste van Sport Veredelt. Tijdens de showdagen verkopen ze luciferdoosjes met lootjes en verrichten ze andere hand-en-spandiensten. “Ik tink dat wy de âldste frijwilligers binne. We ha al in pear kear sein: we hâlde dermei op. Mar ja, dy gesellichheid, no. Kinst wol achter de blompotten sitten gean, mar dat is ek niks.”
De schoonheidswedstrijd voor kleindieren staat op het punt van beginnen. Leden van Sport Veredelt uit Ureterp en omgeving hebben veren gestreken en haren gekamd. Kakelende kippen, slapende cavia’s en tal van andere kleindieren zitten klaar in hun kooien om bewonderd te worden. In alle vroegte zijn Renzo (79) en Sjoukje (74) deze vrijdagmorgen al present in de tentoonstellingsloods aan de Kromhoek in Frieschepalen. “Sokke frijwilligers moatst koesterje. Hoechst se nea te freegjen, se bin der altyd”, zegt voorzitter Syto Boonstra.
Het is een vreemd jaar voor Renzo. “Ik ha kanker. Dêr moatst mei leare te leven. Ik bin bliid dat ik dit noch dwaan kin.” Al ruim 35 jaar verzorgen Renzo en Sjoukje de tombola, de verloting ter spekking van de clubkas. Dat was vroeger een grote klus. Ze herinneren zich de tijden dat ze shows hielden in de sporthal met wel zeven- tot achthonderd dieren. “Yn dy tiid hellen we mei de tombola wol sânhûndert gûne op. No is it in stik minder wurden. Foarich jier wie it min waar, we ha doe mar foar 140 euro lotten ferkocht.”
Er bleven daardoor veel prijsjes over. Dus hoefden Renzo en Sjoukje dit jaar niet op zoek naar prijsjes. Misschien maar goed ook, Renzo is nu slecht ter been. Bij het ophalen van advertenties voor het tentoonstellingsboekje moest hij verstek laten gaan. Jarenlang ging hij op zijn fiets bij talloze ondernemers langs. “Ik ha no in scootmobyl, ik hoopje dat ik it oar jier wol wer dwaan kin.”
Renzo en Sjoukje verhuisden 52 jaar geleden naar de Beakendyk in Ureterp. Al snel werd Renzo lid van Sport Veredelt, in die tijd fokte hij hangoordwergen. Zijn eerste show, in Lyndensteyn te Beetsterzwaag, herinnert hij zich nog goed. Later werd geshowd in de oude sporthal van Ureterp, het dorpshuis, de manege en sinds zes jaar in de loods in Frieschepalen. De club krimpt. Sjoukje: “We wurde hieltyd âlder en der komme gjin jongeren mear by. Dy wolle net, sitte leaver achter de kompjûter.” Langzaamaan raakte ook zij betrokken bij de club. “Ik fokte cavia’s. No ha ik der noch ien oer, dy is acht jier. Dat is de lêste.”
Vier weken geleden is Renzo met onmiddellijke ingang gestopt met de kleindierhouderij. “Ik hie de ôfrûne fjouwer jier kanarjes. Trije wiken lyn wienen der 17 fan de 18 fuort, ik tink troch in wezel. Doe ha ik sein: ik hâld der direkt mei op.” Beiden zijn lid van verdienste van Sport Veredelt. Tijdens de showdagen verkopen ze luciferdoosjes met lootjes en verrichten ze andere hand-en-spandiensten. “Ik tink dat wy de âldste frijwilligers binne. We ha al in pear kear sein: we hâlde dermei op. Mar ja, dy gesellichheid, no. Kinst wol achter de blompotten sitten gean, mar dat is ek niks.”
