In Ureterp staan zondag de twee beste voetbalteams van de regio tegenover elkaar. Oerterp ontvangt Jubbega en Gaele Couperus kijkt enorm uit naar die krachtmeting. De keeper van Oerterp heeft namelijk ook een verleden in het rood-wit. “Volgens mij wordt het een prachtige middag.”
“Ik heb echt drie mooie seizoenen gehad bij Jubbega”, vertelt de 27-jarige inwoner van Terwispel, die bij De Sweach leerde keepen. “Het contact met de mensen daar is ook nog altijd goed. Er gaan deze weken zeker wel wat grappen en steekjes onder water over en weer.”
Gaele belandde in Jubbega nadat hij een seizoen onder de lat stond bij ONB uit Drachten. Of beter gezegd: amper onder de lat. “ONB was het jaar ervoor net gedegradeerd uit de eerste klasse.” Een niveautje lager kreeg Gaele niet de kans zijn waarde te bewijzen. “Wel speelde ik samen met jongens die echt op hoog niveau gespeeld hadden, dus al met al was het wel een heel leerzaam jaar, waarbij ik ook stappen gemaakt heb.” Toch koos Gaele voor (perspectief op) meer speeltijd en bij Jubbega leek de kans daarop groter. “Ik was bevriend met een aantal jongens van Jubbega en kwam weleens wat andere jongens van de club tegen op feestjes. Dan is één plus één soms een heel simpel sommetje.” Bij Jubbega kwam de 1.91 meter lange doelman wel in de basis terecht en werd hij kampioen in de vierde klasse (seizoen 2015/’16). Een jaar later wilde hij wel een stapje terug doen, omdat hij druk was met afstuderen, maar toch speelde hij dat seizoen weer meer dan gedacht.
Gaele proefde bij zichzelf ook de ambitie om het toch nog een keer hogerop te proberen. De kans die hij eerder bij ONB niet kreeg, kreeg hij toevallig wel bij Oerterp, waar de weg omhoog was ingeslagen onder leiding van toenmalig trainer Johan van Slooten. “Ik moest wel voor mijn plekje knokken, maar kwam als winnaar uit de strijd.” En dus kreeg hij bij de Ureterpers een herkansing in de tweede klasse, vorig jaar. “Het was een mooi seizoen. We kwamen zelfs heel dicht bij promotie, maar Frisia klopte ons helaas via strafschoppen.”
“We moeten gewoon dit seizoen lekker meedoen in de tweede klasse”, aldus Gaele, die ziet dat Jubbega voorlopig het kleine voordeel van de ‘onbekende promovendus’ heeft, dat Oerterp dus een jaar eerder had. “Plus dat ze natuurlijk nu een aantal goede spelers hebben in de selectie.” Oebele Schokker, Jacko de Jong en Kevin Bakels brengen ervaring en extra kwaliteit mee bij Jubbega.
“Maar bij ons lopen ook echt goede voetballers. Hier zijn het vooral jongens uit het dorp zelf, die met de club omhooggeklommen zijn en dat zie je niet veel meer. Ik ben dan ook een van de weinigen, die niet uit Ureterp komt.” Toch ziet Gaele vooral overeenkomsten tussen beide verenigingen. “Zowel bij Oerterp als bij Jubbega heb je veel trouwe supporters die je in weer en wind bij uitwedstrijden tegenkomt. Met beide teams speel je weleens uitwedstrijden waarbij er meer publiek van jou dan van de thuisclub langs het veld staat.” Het zijn clubs die echt geworteld zijn in het dorp. “Dat vind ik ook zo mooi aan dit alles, dat twee echt dorpsclubs dit niveau bereiken. Ik hoop dat het zondag een mooi derbysfeertje gaat opleveren.”
“Ik heb echt drie mooie seizoenen gehad bij Jubbega”, vertelt de 27-jarige inwoner van Terwispel, die bij De Sweach leerde keepen. “Het contact met de mensen daar is ook nog altijd goed. Er gaan deze weken zeker wel wat grappen en steekjes onder water over en weer.”
Gaele belandde in Jubbega nadat hij een seizoen onder de lat stond bij ONB uit Drachten. Of beter gezegd: amper onder de lat. “ONB was het jaar ervoor net gedegradeerd uit de eerste klasse.” Een niveautje lager kreeg Gaele niet de kans zijn waarde te bewijzen. “Wel speelde ik samen met jongens die echt op hoog niveau gespeeld hadden, dus al met al was het wel een heel leerzaam jaar, waarbij ik ook stappen gemaakt heb.” Toch koos Gaele voor (perspectief op) meer speeltijd en bij Jubbega leek de kans daarop groter. “Ik was bevriend met een aantal jongens van Jubbega en kwam weleens wat andere jongens van de club tegen op feestjes. Dan is één plus één soms een heel simpel sommetje.” Bij Jubbega kwam de 1.91 meter lange doelman wel in de basis terecht en werd hij kampioen in de vierde klasse (seizoen 2015/’16). Een jaar later wilde hij wel een stapje terug doen, omdat hij druk was met afstuderen, maar toch speelde hij dat seizoen weer meer dan gedacht.
Gaele proefde bij zichzelf ook de ambitie om het toch nog een keer hogerop te proberen. De kans die hij eerder bij ONB niet kreeg, kreeg hij toevallig wel bij Oerterp, waar de weg omhoog was ingeslagen onder leiding van toenmalig trainer Johan van Slooten. “Ik moest wel voor mijn plekje knokken, maar kwam als winnaar uit de strijd.” En dus kreeg hij bij de Ureterpers een herkansing in de tweede klasse, vorig jaar. “Het was een mooi seizoen. We kwamen zelfs heel dicht bij promotie, maar Frisia klopte ons helaas via strafschoppen.”
Middenmoter
Maar dat betekent niet, zo stelt Gaele, dat Oerterp dit seizoen weer een gooi moet doen naar een plekje in de eerste klasse. “Je ziet heel vaak dat in het eerste seizoen alles lekker loopt bij een gepromoveerde club, maar dat het jaar daarna een stuk lastiger is. Zeker op dit niveau vind ik dat ook niet zo gek. In Noord-Nederland heb je maar twee tweede klassen en dus kom je vaak dezelfde teams tegen. Die leren je dan toch kennen en weten beter hoe ze tegen je moeten spelen.” Dat blijkt ook wel uit de resultaten, Oerterp is voorlopig niet meer dan een bescheiden middenmoter.“We moeten gewoon dit seizoen lekker meedoen in de tweede klasse”, aldus Gaele, die ziet dat Jubbega voorlopig het kleine voordeel van de ‘onbekende promovendus’ heeft, dat Oerterp dus een jaar eerder had. “Plus dat ze natuurlijk nu een aantal goede spelers hebben in de selectie.” Oebele Schokker, Jacko de Jong en Kevin Bakels brengen ervaring en extra kwaliteit mee bij Jubbega.
“Maar bij ons lopen ook echt goede voetballers. Hier zijn het vooral jongens uit het dorp zelf, die met de club omhooggeklommen zijn en dat zie je niet veel meer. Ik ben dan ook een van de weinigen, die niet uit Ureterp komt.” Toch ziet Gaele vooral overeenkomsten tussen beide verenigingen. “Zowel bij Oerterp als bij Jubbega heb je veel trouwe supporters die je in weer en wind bij uitwedstrijden tegenkomt. Met beide teams speel je weleens uitwedstrijden waarbij er meer publiek van jou dan van de thuisclub langs het veld staat.” Het zijn clubs die echt geworteld zijn in het dorp. “Dat vind ik ook zo mooi aan dit alles, dat twee echt dorpsclubs dit niveau bereiken. Ik hoop dat het zondag een mooi derbysfeertje gaat opleveren.”
