Met een trainingsstage van twee weken in Japan sluit Natascha Ausma uit Lippenhuizen volgende week het judojaar 2018 af. Met een Nederlandse titel en goud tijdens een wereldbekerwedstrijd op zak en vol nieuwe uitdagingen voor het nieuwe jaar.
Het was even slikken vorige week, toen Natascha al in de eerste ronde afscheid moest nemen van de Grand Prix in Den Haag. Ze verloor van de Italiaanse Alice Bellandi, een tegenstander die de Liphúster judoka tot dan toe altijd wist te kloppen. “En dan gaat het net op Nederlandse bodem verkeerd, terwijl er allemaal familie en vrienden voor me op de tribune zaten. Dat was flink balen.”
Maar verder kijkt Natascha toch vooral tevreden terug op de afgelopen maanden. “Het begin van het jaar was lastig, ik presteerde niet veel.” Contact met de ervaren sportpsycholoog Hardy Menkehorst sorteerde effect, merkte Natascha al snel. “Ik ga nu in mijn hoofd heel anders om met een wedstrijd. Het gaat niet per se om winnen, maar wel om goed judoën. Je weet bij judo nooit hoe een wedstrijd loopt, wat je tegenstander doet. Maar je eigen acties heb je wel in de hand. Dus gaat het erom dat je elke keer weer de juiste dingen doen. Als dat lukt, is de kans dat je wint in ieder geval groter.”
Het leverde Natascha haar eerste Nederlandse titel in de klasse -70 kilogram op, nadat ze eerder al drie keer tweede werd. In Minsk pakte de 22-jarige studente geneeskunde bovendien de eindzege in de World Cup. Heerlijke successen, die bewijzen dat ze op de goede weg is. Ze droomt van deelname aan de Olympische Spelen. Misschien komt 2020 in Tokio te vroeg, maar 2024 is hoe dan ook een doel. “Qua leeftijd kan dat prima en de motivatie is ook goed. Ik wil nog altijd iets bereiken. Stoppen of opgeven doe je pas als je niks meer kunt doen om vooruit te komen.”
Ze denkt wel na over een overstap naar de klasse -78 kilogram. “Niet dat de concurrentie dan kleiner is, maar het is voor mezelf wel iets makkelijker. Dan kan ik nog meer kracht ontwikkelen. Daar werk ik nu ook aan, maar als ik dan voor een wedstrijd weer wat moet afvallen, breek je dat ook deels weer af.” Maar dat is ook een gokje, weet Natascha. “Ik ga dan van iets vertrouwds naar iets nieuws en je weet nooit hoe zoiets uitpakt. Maar ik hou wel van een uitdaging.”
Het was even slikken vorige week, toen Natascha al in de eerste ronde afscheid moest nemen van de Grand Prix in Den Haag. Ze verloor van de Italiaanse Alice Bellandi, een tegenstander die de Liphúster judoka tot dan toe altijd wist te kloppen. “En dan gaat het net op Nederlandse bodem verkeerd, terwijl er allemaal familie en vrienden voor me op de tribune zaten. Dat was flink balen.”
Maar verder kijkt Natascha toch vooral tevreden terug op de afgelopen maanden. “Het begin van het jaar was lastig, ik presteerde niet veel.” Contact met de ervaren sportpsycholoog Hardy Menkehorst sorteerde effect, merkte Natascha al snel. “Ik ga nu in mijn hoofd heel anders om met een wedstrijd. Het gaat niet per se om winnen, maar wel om goed judoën. Je weet bij judo nooit hoe een wedstrijd loopt, wat je tegenstander doet. Maar je eigen acties heb je wel in de hand. Dus gaat het erom dat je elke keer weer de juiste dingen doen. Als dat lukt, is de kans dat je wint in ieder geval groter.”
Het leverde Natascha haar eerste Nederlandse titel in de klasse -70 kilogram op, nadat ze eerder al drie keer tweede werd. In Minsk pakte de 22-jarige studente geneeskunde bovendien de eindzege in de World Cup. Heerlijke successen, die bewijzen dat ze op de goede weg is. Ze droomt van deelname aan de Olympische Spelen. Misschien komt 2020 in Tokio te vroeg, maar 2024 is hoe dan ook een doel. “Qua leeftijd kan dat prima en de motivatie is ook goed. Ik wil nog altijd iets bereiken. Stoppen of opgeven doe je pas als je niks meer kunt doen om vooruit te komen.”
Ze denkt wel na over een overstap naar de klasse -78 kilogram. “Niet dat de concurrentie dan kleiner is, maar het is voor mezelf wel iets makkelijker. Dan kan ik nog meer kracht ontwikkelen. Daar werk ik nu ook aan, maar als ik dan voor een wedstrijd weer wat moet afvallen, breek je dat ook deels weer af.” Maar dat is ook een gokje, weet Natascha. “Ik ga dan van iets vertrouwds naar iets nieuws en je weet nooit hoe zoiets uitpakt. Maar ik hou wel van een uitdaging.”
