Langezwaag vond vorig seizoen de weg omhoog in de vijfde klasse. Dat moet dit jaar een passend vervolg krijgen. Keeper Erik Jeeninga krijgt daarin een belangrijke taak. “Als je minder tegen krijgt, pak je ook vaker punten.”
Het seizoen ‘16/’17 was een verademing voor Jeeninga en zijn ploeggenoten. “We wilden het graag beter doen dat het jaar daarvoor. Toen haalden we twee punten, dus zo moeilijk was dat ook niet. Maar het gaat natuurlijk ook niet vanzelf.”
Uiteindelijk eindigde Langezwaag met elf punten als dertiende. Maar de ranglijst deed er niet zo heel veel toe. “Het mooiste was het groeiende vertrouwen gedurende het seizoen. De sfeer was nooit heel slecht, maar natuurlijk werkt het door in de gezelligheid. Niks zo leuk als winnen.”
De 25-jarige Jeeninga begint aan zijn derde seizoen onder de lat op ’t Paradyske. Hij begon met keepen in de jeugd van Tijnje, speelde daarna twee jaar bij Wispolia, om in Langezwaag te eindigen. “Ik wilde keeper worden in een eerste team. Die kans kreeg ik bij Langezwaag.” Dat hij dan soms een handvol treffers of meer om de oren krijgt, deert Jeeninga niet. “Het gaat ook om die paar ballen die je er wel uit haalt. Dat geeft me voldoening, daarom wilde ik in de E-pupillen al op doel staan. Je kunt belangrijk zijn voor je team.”
Niks mooiers dan met een uiterste krachtsinspanning een bal naast de paal of onder de lat weg tikken, glundert Jeeninga. “En dan landen op gewoon gras, hè. Nee, ik heb niks met dat kunstgras. Daar hou je als keeper alleen maar schaafwonden en brandplekken aan over.” Geef hem maar een ouderwets, modderig doelgebied.
Spitsen praten altijd over het aantal doelpunten dat ze willen maken, keepers hebben het over om clean sheets, de nul houden. “Dat is me afgelopen jaar drie keer gelukt. Als ik er nu minimaal vier keer in slaag mijn doel schoon te houden, is dat prachtig. Maar ook dat is uiteraard een prestatie van het hele team.”
Met de komst van Jeroen Nijmeijer en Ryan De Rooi van Gosliga hoopt Langezwaag bovendien wat makkelijker aan doelpunten te komen. Als dat slaagt, kan de doelstelling om voorzichtig richting de middenmoot te kruipen, zomaar binnen bereik komen.
Dit verhaal is onderdeel van de amateurvoetbalbijlage; een vooruitblik op een nieuw seizoen. Lees verder in het dossier Amateurvoetbal.
Het seizoen ‘16/’17 was een verademing voor Jeeninga en zijn ploeggenoten. “We wilden het graag beter doen dat het jaar daarvoor. Toen haalden we twee punten, dus zo moeilijk was dat ook niet. Maar het gaat natuurlijk ook niet vanzelf.”
Uiteindelijk eindigde Langezwaag met elf punten als dertiende. Maar de ranglijst deed er niet zo heel veel toe. “Het mooiste was het groeiende vertrouwen gedurende het seizoen. De sfeer was nooit heel slecht, maar natuurlijk werkt het door in de gezelligheid. Niks zo leuk als winnen.”
De 25-jarige Jeeninga begint aan zijn derde seizoen onder de lat op ’t Paradyske. Hij begon met keepen in de jeugd van Tijnje, speelde daarna twee jaar bij Wispolia, om in Langezwaag te eindigen. “Ik wilde keeper worden in een eerste team. Die kans kreeg ik bij Langezwaag.” Dat hij dan soms een handvol treffers of meer om de oren krijgt, deert Jeeninga niet. “Het gaat ook om die paar ballen die je er wel uit haalt. Dat geeft me voldoening, daarom wilde ik in de E-pupillen al op doel staan. Je kunt belangrijk zijn voor je team.”
Niks mooiers dan met een uiterste krachtsinspanning een bal naast de paal of onder de lat weg tikken, glundert Jeeninga. “En dan landen op gewoon gras, hè. Nee, ik heb niks met dat kunstgras. Daar hou je als keeper alleen maar schaafwonden en brandplekken aan over.” Geef hem maar een ouderwets, modderig doelgebied.
Spitsen praten altijd over het aantal doelpunten dat ze willen maken, keepers hebben het over om clean sheets, de nul houden. “Dat is me afgelopen jaar drie keer gelukt. Als ik er nu minimaal vier keer in slaag mijn doel schoon te houden, is dat prachtig. Maar ook dat is uiteraard een prestatie van het hele team.”
Met de komst van Jeroen Nijmeijer en Ryan De Rooi van Gosliga hoopt Langezwaag bovendien wat makkelijker aan doelpunten te komen. Als dat slaagt, kan de doelstelling om voorzichtig richting de middenmoot te kruipen, zomaar binnen bereik komen.
Dit verhaal is onderdeel van de amateurvoetbalbijlage; een vooruitblik op een nieuw seizoen. Lees verder in het dossier Amateurvoetbal.
Lees ook
Amateurvoetbal: Jubbega wil weer presteren
Amateurvoetbal: Boornbergum is vooral benieuwd
Tussentijdse balans amateurvoetbal
Amateurvoetbal: Thijs Dekker nieuwe aanvoerder Bakkeveen
Amateurvoetbal: Blue Boys wil blijvertje zijn in vierde klasse
Amateurvoetbal: Beugelink moet nog even wennen in het tweede
