Als het even kan, staat Yme de Kroon nog graag langs de lijn bij Langezwaag. Hij doorliep er alle jeugdelftallen en speelde er in het eerste. Hij woont ook nog gewoon in het dorp. Maar voetballen doet hij inmiddels al een paar seizoenen bij THOR.
Na vier seizoenen met zijn jeugdliefde onderin de vijfde klasse, besloot Yme dat het tijd was om eens verder te kijken. “In het laatste jaar pakten we zelfs maar één of twee punten. Daar had ik geen zin meer in. Bovendien klopte het organisatorisch ook niet allemaal.” Ploeggenoot Wesley Bouma had al besloten om naar THOR te gaan en Yme wilde ook weleens in Lippenhuizen kijken. “Ik was gewoon benieuwd hoe het zou zijn.”
Na één keer meetrainen was Yme eigenlijk al om. “THOR speelde ander voetbal dan ik gewend was. Niet de lange bal naar voren en maar kijken wat ervan komt, maar ze probeerden echt leuk te voetballen.” Hij stapte over, veroverde een basisplaats en na een vierde plaats en periode in zijn eerste jaar volgde een seizoen later het kampioenschap en een historische promotie naar de derde klasse.
“Ik moest wel even wennen aan het hogere tempo in de vierde klasse, maar je hebt ook betere voetballers om je heen. Dan gaat het wel makkelijker. Het was nooit echt moeilijk.” In de derde klasse moest er nog een schepje bovenop, maar ook die stap omhoog kon Yme aan. “Al was het hard werken om erin te blijven. Het stond zo dicht bij elkaar allemaal. We stonden op een gegeven moment zes punten achter de nummer drie, maar moesten nog altijd vooral naar beneden kijken. Dat was spannend en tegelijk wel leuk. Maar het was ook weleens vervelend dat je nooit zonder druk kon voetballen. Uiteindelijk hebben we het gelukkig gered.”
THOR slaat ondanks dat succes een iets andere weg in. Trainer Rick Zwart wil zijn team blijven uitdagen en kiest voor een iets andere speelwijze. “Om het fris te houden. We moeten niet op de automatische piloot gaan voetballen, maar blijven nadenken over wat we doen.” De eerste signalen zijn dat het met het onder de knie krijgen van de nieuwe huisstijl wel goed zit.
THOR verloor met Sonson Lycklama een belangrijke kracht, hij vertrok naar het Groningse Oranje Nassau. Met Matthijs van Noordenburg, overgekomen van Jubbega, kwam er echter een meer dan bruikbare kracht voor terug. “We zijn heel tevreden over de eerste weken. Handhaven is ook dit jaar weer het allerbelangrijkste. Maar meedoen om een periodetitel zou niet gek zijn. We beseffen heel goed dat het tweede jaar in een hogere klasse vaak lastiger is dan een eerste seizoen. Mocht dat zo zijn, dan raken we echter niet in de war. Wij zijn een echt team, we werken voor elkaar. Dat blijft onze grootste kracht.”
Na vier seizoenen met zijn jeugdliefde onderin de vijfde klasse, besloot Yme dat het tijd was om eens verder te kijken. “In het laatste jaar pakten we zelfs maar één of twee punten. Daar had ik geen zin meer in. Bovendien klopte het organisatorisch ook niet allemaal.” Ploeggenoot Wesley Bouma had al besloten om naar THOR te gaan en Yme wilde ook weleens in Lippenhuizen kijken. “Ik was gewoon benieuwd hoe het zou zijn.”
Na één keer meetrainen was Yme eigenlijk al om. “THOR speelde ander voetbal dan ik gewend was. Niet de lange bal naar voren en maar kijken wat ervan komt, maar ze probeerden echt leuk te voetballen.” Hij stapte over, veroverde een basisplaats en na een vierde plaats en periode in zijn eerste jaar volgde een seizoen later het kampioenschap en een historische promotie naar de derde klasse.
“Ik moest wel even wennen aan het hogere tempo in de vierde klasse, maar je hebt ook betere voetballers om je heen. Dan gaat het wel makkelijker. Het was nooit echt moeilijk.” In de derde klasse moest er nog een schepje bovenop, maar ook die stap omhoog kon Yme aan. “Al was het hard werken om erin te blijven. Het stond zo dicht bij elkaar allemaal. We stonden op een gegeven moment zes punten achter de nummer drie, maar moesten nog altijd vooral naar beneden kijken. Dat was spannend en tegelijk wel leuk. Maar het was ook weleens vervelend dat je nooit zonder druk kon voetballen. Uiteindelijk hebben we het gelukkig gered.”
THOR slaat ondanks dat succes een iets andere weg in. Trainer Rick Zwart wil zijn team blijven uitdagen en kiest voor een iets andere speelwijze. “Om het fris te houden. We moeten niet op de automatische piloot gaan voetballen, maar blijven nadenken over wat we doen.” De eerste signalen zijn dat het met het onder de knie krijgen van de nieuwe huisstijl wel goed zit.
THOR verloor met Sonson Lycklama een belangrijke kracht, hij vertrok naar het Groningse Oranje Nassau. Met Matthijs van Noordenburg, overgekomen van Jubbega, kwam er echter een meer dan bruikbare kracht voor terug. “We zijn heel tevreden over de eerste weken. Handhaven is ook dit jaar weer het allerbelangrijkste. Maar meedoen om een periodetitel zou niet gek zijn. We beseffen heel goed dat het tweede jaar in een hogere klasse vaak lastiger is dan een eerste seizoen. Mocht dat zo zijn, dan raken we echter niet in de war. Wij zijn een echt team, we werken voor elkaar. Dat blijft onze grootste kracht.”
