Enkele jaren terug had Langezwaag het erg moeilijk in het Friese amateurvoetbal. In de twee laatste seizoenen was er echter een kentering zichtbaar op sportpark ’t Paradyske en dit voetbaljaar is het helemaal prettig om naar de ranglijst te kijken, want Langezwaag heeft al 16 punten op de teller staan.
Keurige middenmoter. Iets anders valt er gewoon niet van Langezwaag te maken. Al jaren speelt de ploeg in de vijfde klasse en lange tijd was Langezwaag het prototype van een zogenaamde kelderklasser. Slechter kon bijna niet, met als negatieve uitschieter het seizoen 2015/16, toen er slechts twee keer gelijk werd gespeeld. Wie als tegenstander toevallig een keer niet van Langezwaag won, sloeg op maandag het gesprekje bij de koffieautomaat op het werk liever over.
“Maar dit jaar zit het allemaal eens een keer mee”, oordeelt Ryan de Rooi van Gosliga, een van de twee spitsen van Langezwaag. Zelf heeft hij ook niks te klagen. Een schot dat vorig seizoen nog wel eens buitenkant paal ging, eindigt nu aan de binnenkant van het aluminium en tegen het net. “Inmiddels heb ik er tien in liggen en daar ben ik best tevreden mee.”
Ryan speelt voorin samen met Klaas Hoen; de twee vullen elkaar goed aan. “We zijn een mooi duo. Ook belangrijk voor ons als aanvallers is dat we nu als team steeds beter in staat zijn om aan te sluiten van achteruit en het middenveld. Wij komen daardoor ook meer met de bal in het strafschopgebied van de tegenstander. En dat is natuurlijk wel een voorwaarde om goals te maken.”
Wat dat betreft deelt Ryan ook een compliment uit aan de defensie. “Het staat verdedigend echt beter ten opzichte van eerdere seizoenen. Als je er minder tegen krijgt, is de kans ook groter dat de doelpunten die je zelf maakt wat opleveren.” Bijvoorbeeld al vijf overwinningen. “Dat gevoel is heerlijk. Je merkt aan iedereen in de selectie, maar ook aan alle mensen daaromheen, dat het iets met ze doet dat we vaker met een goed resultaat van het veld stappen. En als we verliezen is het ook nog maar zelden dik, hè. We blijven hard werken voor elkaar.”
Ryan is bezig aan zijn tweede seizoen in de kleuren blauw en wit, nadat hij in de zomer van 2017 overkwam van De Sweach. “Een aantal vrienden voetbalde bij Langezwaag en het leek me leuk om samen met hen in een team te spelen. Het is voor mij ontzettend leerzaam geweest. Ik kwam vanuit de jeugd over naar de senioren en dat is toch andere koek, ook in de vijfde klasse. Ik merk dat ik me al slimmer opstel in het veld en ik word echt niet meer omvergeduwd zoals me in het begin overkwam. Dat gevecht aangaan leer je heel snel.”
Toch kiest Ryan na dit seizoen voor een terugkeer naar Beetsterzwaag, waar hij opgroeide en ook nog altijd woont. “Het is allemaal wel net iets makkelijker als je gewoon op de fiets naar het veld om de hoek in je eigen dorp gaat.” Maar als De Sweach op 10 maart naar Langezwaag komt, geeft Ryan gewoon vol gas. “Die wedstrijden vind ik de leukste van het jaar en dan wil ik goed zijn.”
Een goed resultaat zou prettig zijn, maar uiteindelijk wil Ryan op zondag met een voldaan gevoel zijn sporttas in de hoek gooien. “De gezelligheid van eerst voetballen en dan samen de kantine in om van de laatste dag van de week te genieten; dat is voor mij het mooiste aan deze sport.” Nou ja, en zo af en toe natuurlijk eens een bal binnen schieten. Je bent spits of niet.
Keurige middenmoter. Iets anders valt er gewoon niet van Langezwaag te maken. Al jaren speelt de ploeg in de vijfde klasse en lange tijd was Langezwaag het prototype van een zogenaamde kelderklasser. Slechter kon bijna niet, met als negatieve uitschieter het seizoen 2015/16, toen er slechts twee keer gelijk werd gespeeld. Wie als tegenstander toevallig een keer niet van Langezwaag won, sloeg op maandag het gesprekje bij de koffieautomaat op het werk liever over.
“Maar dit jaar zit het allemaal eens een keer mee”, oordeelt Ryan de Rooi van Gosliga, een van de twee spitsen van Langezwaag. Zelf heeft hij ook niks te klagen. Een schot dat vorig seizoen nog wel eens buitenkant paal ging, eindigt nu aan de binnenkant van het aluminium en tegen het net. “Inmiddels heb ik er tien in liggen en daar ben ik best tevreden mee.”
Ryan speelt voorin samen met Klaas Hoen; de twee vullen elkaar goed aan. “We zijn een mooi duo. Ook belangrijk voor ons als aanvallers is dat we nu als team steeds beter in staat zijn om aan te sluiten van achteruit en het middenveld. Wij komen daardoor ook meer met de bal in het strafschopgebied van de tegenstander. En dat is natuurlijk wel een voorwaarde om goals te maken.”
Wat dat betreft deelt Ryan ook een compliment uit aan de defensie. “Het staat verdedigend echt beter ten opzichte van eerdere seizoenen. Als je er minder tegen krijgt, is de kans ook groter dat de doelpunten die je zelf maakt wat opleveren.” Bijvoorbeeld al vijf overwinningen. “Dat gevoel is heerlijk. Je merkt aan iedereen in de selectie, maar ook aan alle mensen daaromheen, dat het iets met ze doet dat we vaker met een goed resultaat van het veld stappen. En als we verliezen is het ook nog maar zelden dik, hè. We blijven hard werken voor elkaar.”
Ryan is bezig aan zijn tweede seizoen in de kleuren blauw en wit, nadat hij in de zomer van 2017 overkwam van De Sweach. “Een aantal vrienden voetbalde bij Langezwaag en het leek me leuk om samen met hen in een team te spelen. Het is voor mij ontzettend leerzaam geweest. Ik kwam vanuit de jeugd over naar de senioren en dat is toch andere koek, ook in de vijfde klasse. Ik merk dat ik me al slimmer opstel in het veld en ik word echt niet meer omvergeduwd zoals me in het begin overkwam. Dat gevecht aangaan leer je heel snel.”
Toch kiest Ryan na dit seizoen voor een terugkeer naar Beetsterzwaag, waar hij opgroeide en ook nog altijd woont. “Het is allemaal wel net iets makkelijker als je gewoon op de fiets naar het veld om de hoek in je eigen dorp gaat.” Maar als De Sweach op 10 maart naar Langezwaag komt, geeft Ryan gewoon vol gas. “Die wedstrijden vind ik de leukste van het jaar en dan wil ik goed zijn.”
Een goed resultaat zou prettig zijn, maar uiteindelijk wil Ryan op zondag met een voldaan gevoel zijn sporttas in de hoek gooien. “De gezelligheid van eerst voetballen en dan samen de kantine in om van de laatste dag van de week te genieten; dat is voor mij het mooiste aan deze sport.” Nou ja, en zo af en toe natuurlijk eens een bal binnen schieten. Je bent spits of niet.
