Verpauperd tankstation doorn in het oog: Omwonenden Klein Groningen dringen aan op snelle maatregelen

Het tankstation in de buurtschap nabij Wijnjewoude staat al bijna tien jaar leeg. De bijbehorende beheerderswoning zelfs al zeker een kwarteeuw, weet  Anneke Helfrich, die recht tegenover het gebouw woont. Toen zij 25 jaar geleden haar huis aan de Opperhaudmare kocht, was er van bewoning al geen sprake meer. Nadat het tankstation in 2017 sloot, zette het verval in rap tempo door.

Gevaarlijke situatie

Het voormalige benzinestation staat er desolaat bij. Een korte rondleiding met omwonenden stemt niet vrolijk. Kapotgeslagen ramen, afgebladderde verf en houten panelen voor de deuren en ramen om indringers buiten te houden. De binnenkant is niet veel beter, weet Jan Hoogenberg. “Parten fan it plafond hingje los. It is in kwestje fan tiid foar de brut nei ûnderen komt.”

Ien flinke stoarm en der kin sa in stik ôfwaaie

Een kijkje binnen nemen kan niet. Alle toegangen zijn onlangs weer dichtgespijkerd, maar dat is niet afdoende om iedereen te weren. Vooral jongeren gebruiken het gebouwtje om samen te hokken of troep te dumpen. “Der lizze steapels âlde kranten.” Helfrich spreekt van een gevaarlijke situatie en heeft gehoord dat een meisje gewond is geraakt door kapot glas.

De verpauperde toestand en troosteloze aanblik van het gebouw wordt als bijzonder storend ervaren. Helfrich heeft vanaf haar keukentafel rechtstreeks zicht op het verwaarloosde pand. “Dêr wurdst net bliid fan.” Bovendien is de huidige situatie niet goed voor de waarde van de woningen in de buurt, menen de buurtbewoners. Het kan potentiële kopers afschrikken. “Dat kan iedere makelaar je vertellen”, weet Wim Meijering.

Platgooien is de oplossing

Plat gooien is de oplossing, vinden de Klein Groningers. “Dan giet de priis fan wenningen ek omheech”, voorspelt Hoogenberg. Helfrich ziet nóg een voordeel: bij sloop wordt de zichtlijn met Wijnjewoude hersteld. “Dan hearre we wer mear by it doarp.”

 V.l.n.r: Anton Meijering, Anneke Helfrich en Jan Hoogenberg bij het verwaarloosde voormalige Avia-tankstation - Foto: Gurbe van der Woude

De gemeente Opsterland is op de hoogte van het levende ongenoegen rond het voormalige benzinestation. Wethouder Marcel van Opzeeland kwam onlangs een kijkje nemen. De wethouder kan zich vinden in de kritiek van de omwonenden. “Der moat wat barre, it is yndie in binde”, zegt hij. Opsterland is in gesprek met de eigenaar van het pompstation, een investeringsmaatschappij uit Den Haag. De contacten hebben tot dusverre echter nog geen concrete resultaten opgeleverd. “It sit harren net op’e nekke”, weet de wethouder. De eigenaar dwingen tot actie is niet eenvoudig. De grond is, voor zover Van Opzeeland weet, gesaneerd en niet vervuild. Of er sprake is van een welstand-exces wordt onderzocht . “Elke gemeente hat te krijen mei ferkrotting, mar wy hawwe net altyd de middels om der wat oan te dwaan. Besit is goed beskerme, om it oan te pakken moat der serieus wat oan de hân wêze.”

Wethouder is ‘wol klear’ met de situatie

Een andere reden om de eigenaar te dwingen tot actie is de veiligheid van het gebouw. Als de bouwkundige staat gevaar oplevert kan dat volgens Van Opzeeland reden zijn om de eigenaar te manen maatregelen te nemen. “Ik bin gjin boukundige en wit net hoe sterk de konstruksje noch is, mar it sjocht der net út. Undersyk moat útwize oft it sa noch kin.”

Der moat wat barre, it is yndie in binde

Van Opzeeland is ‘wol klear’ met de situatie. Volgens hem zijn voor Opsterland alle opties bespreekbaar om tot een oplossing te komen. Het gebouw platgooien is waarschijnlijk het beste, stelt ook de wethouder. Wat er daarna met de vrijkomende grond moet gebeuren, is niet duidelijk. Woningbouw wordt, omdat de locatie buiten de rode contouren ligt, een lastig verhaal, denkt Van Opzeeland.

Hoog tijd voor maatregelen

De Klein Groningers hopen dat de gemeente druk op de ketel houdt. De omwonenden hebben sterk het idee dat de eigenaar van het tankstation speculeert dat de locatie in waarde stijgt en daarom geduldig is. Van Opzeeland benadrukt nogmaals dat ook de gemeente het liefst doorpakt. “Leaver hjoed as moarn.”

Ondertussen verloedert het gebouw verder. Misschien kan Opsterland op basis van de gemeentelijke APV ingrijpen is de gedachte. Anders kan de natuur misschien een handje helpen, hoopt Hoogenberg. “Ien flinke stoarm en der kin sa in stik ôfwaaie.” Hij vindt dat het hoog tijd is voor maatregelen. “Do wolst dochs net wachtsje oant immen de fik der ynset.”

Tekst en foto’s: Gurbe van der Woude