Speel-o-theek Bakkeveen voorziet in behoefte: Ideaal om speelgoed uit te proberen

Elke eerste woensdag van de maand is de Speel-o-theek in Bakkeveen geopend. Om kwart over drie gaat de deur van Dúndelle voor twee uren open, tot kwart over vijf. Er staan enkele grote kasten met daarin tientallen verschillende dozen, gevuld met spelletjes, puzzels en verder alles wat een klein kind bezighoudt. Alles keurig gerangschikt naar leeftijd. Bouwmaterialen in allerlei vormen en kleuren, zodat een kind een eigen wereld kan maken. Verantwoord speelgoed dus.

Laagdrempelig

Femke Veenstra is voorzitster van de vereniging die al ongeveer vijftien jaar bestaat. Doelstelling is duidelijk: ervoor zorgen dat alle kinderen van nul tot twaalf jaar de gelegenheid krijgen om te spelen. “It boartersguod kin in maand fergees liend wurde. Yn it begjin wie it net fergees, mar wy wolle it leegdrompelich hâlde foar elkenien.”

Femke ziet veel voordelen aan het lenen van speelgoed. Kinderen kunnen op deze manier kennismaken met heel veel verschillend speelgoed. Ze kunnen het eerst eens uitproberen. Ouders kunnen zo achterhalen of bepaald speelgoed hun kind genoeg uitdaagt. Want iedere ouder heeft wel de ervaring van de aankoop van duur speelgoed dat heel snel in het vergeethoekje terechtkomt omdat het kind ermee is uitgespeeld. “At it buortersguod befalt, kin it ek noch wer ferlengd wurde. Dêr dogge wy net muoilik oer.”

Buitenspeelgoed

Het is ook mogelijk om speelgoed in te leveren bij de Speel-o-theek, maar het moet er wel goed uitzien en niet kapot zijn. Losse legoblokjes worden bijvoorbeeld niet ingenomen. Femke geeft verder aan dat ze het liefst ook speelgoed uitlenen dat kinderen stimuleert om buiten te gaan spelen, zoals een glijbaan, een step, een (loop)fietsje of kleine trekkers. “It moat ek lang meigean en duorsum wêze. Houten boartersguod wolle wy ek graach ha.”

Inkomsten

Om de kosten te dekken, zoals de aankoop van nieuw speelgoed of speelgoed waar veel vraag naar is, heeft de Speel-o-theek natuurlijk ook inkomsten nodig. Jaarlijks doneren vrijwilligers van de Vlooienmarkt van het dorp een bedrag aan de Speel-o-theek en de vrijwilligers van de Speel-o-theek helpen op hun beurt met het bundelen van de dorpskrant De Slûswachter. Zo wast de ene hand de andere hand in het dorp. Via mond-tot-mondreclame en De Slûswachter wordt ruchtbaarheid gegeven aan de Speel-o-theek.

Populair

Gemiddeld komen er op een woensdagmiddag ongeveer vijf ouders met hun kinderen. Meestal jonge moeders die samen met hun kroost iets leuks uitzoeken voor de komende maand. Het ene speelgoed is populairder dan het andere, weet Femke. Als er veel vraag naar specifiek speelgoed is, kan het desnoods gereserveerd worden en wordt ervoor gezorgd dat bepaald uitgeleend speelgoed niet verlengd kan worden. Een groot stoffen paard is volgens haar een van die gewilde objecten. Het staat midden in het zaaltje geduldig te wachten op een nieuwe ruiter. Een glijbaan en rollerbaan zijn daarnaast ook zeer geliefd.

Ook al is er van alles en puilen de kasten van de Speel-o-theek uit, tóch zijn er nog altijd een paar wensen. In de schoenendoos die dienst doet als ideeënbus is een aantal briefjes met tips achtergelaten. We lezen onder andere: hobby horses, een boksbal, rolschaatsen en voetbaldoelen.

Zomaar een middagje in de Speel-o-theek

Tijdens ons bezoek aan de Speel-o-theek komt Hans Wils  een zogenaamde ‘wobbel’ terugbrengen die zijn kinderen al een tijdje geleend hebben. Dat is een wiebelplank, waarmee een kind kan spelen om evenwicht en spieren te verbeteren. “Als ze er lang mee gespeeld hebben, is de lol er af" zegt Hans "en is het weer tijd voor wat nieuws."

Allerlei kinderen, die met hun ouders speelgoed terug komen brengen en weer wat nieuws uitzoeken, spelen tussen de kasten met speelgoed. Het lijkt op het speelkwartier op school. Meisjes proberen een loopfiets en een glijbaan uit. Een jongen glijdt door het zaaltje op een skateboard en in het midden staat Wietze Jan van acht maanden alles vanuit de Maxi-Cosi met grote, blauwe ogen in zich op te nemen.

Carolien Wouda uit Waskemeer, de moeder van Wietze Jan, is vanmiddag langsgekomen en heeft ook haar dochtertje Rieka en een vriendinnetje van Rieka meegenomen. Na goed rondgekeken te hebben en van alles geprobeerd te hebben, valt Riekas oog op het grote paard. Al snel wordt het paard bestegen en goedgekeurd. Dat moet hem worden voor deze maand. Verder is Rieka erg gecharmeerd van een prinsessenkasteel in allerlei kleuren en met vele trappetjes, torentjes en raampjes. Voor ‘lytse’ Wietze Jan neemt Carolien ook nog iets mee: een voetenpiano. De kleine man weet razendsnel hoe het werkt. Trappelend schopt hij tegen de pianotoetssen, waarna er allerlei deuntjes voorbijkomen en hij glundert en schatert van speelgeluk.

Mem Carolien ziet het goedkeurend aan: “Wy helje faak efkes wat nijs op. At wy soks keapje, dan leit it nei in pear dagen yn ‘e kast en komt it der net wer út.” Het grote paard wordt naar buiten gezeuld en past precies achterin de auto. De meisjes kijken trots naar hun nieuwe viervoeter en Wietze Jan doet langzaam zijn ogen dicht. Genoeg drukte voor vandaag.

Tekst en foto’s Remco Hofman