Wiebe en Gea Woudstra stoppen met hun juwelierszaak: “Het pensioen komt in zicht”

Het is een besluit waar Wiebe en Gea Woudstra de afgelopen jaren langzaam naar toe groeiden. De pensioengerechtigde leeftijd naderde. Begin vorig jaar besloten ze samen om een datum voor het afscheid te prikken. “It wie bêst wol in heftich beslút, mar wy ha ús der no wol by dellein”, vertelt Wiebe. Ze zijn samen al sinds 1983 als ondernemers actief. “Wy wienen noch mar 22 en 24 jier âld doe’t wy dy grutte stap setten. It begjin wie net maklik.”

Twee handen vol sieraden

Wiebe en Gea Woudstra begonnen in Jubbega, maar hun juwelierszaak groeide in Gorredijk uit tot een zaak van naam. Gea herinnert zich nog goed hoe ze een vertegenwoordiger uitnodigden om de eerste voorraad in te kopen. Ze legden hun spaargeld bij elkaar en noemden het besteedbare bedrag. De vertegenwoordiger legde twee handen vol sieraden op tafel. Dat was alles wat hij voor dat geld kon leveren. “Twa hântsjes fol foarried, dêr moasten wy mei begjinne.” Stap voor stap kwamen ze verder. Gea werkte de eerste jaren nog fulltime bij een bank.

Dy oerfal reitsje ik noait wer kwyt

Na vijf jaar in Jubbega kwam de mogelijkheid om juwelierszaak De Kievit in Gorredijk over te nemen. Een kans die ze met beide handen aangrepen. “Wy koenen dizze saak wol fansels, wy dienen ek reparaasjewurk foar him.” Gorredijk had duidelijk meer te bieden dan Jubbega. Er was meer winkelend publiek, ook passanten die spontaan de winkel binnenkwamen. Toen ze eerst in Gorredijk geen geschikte woning konden vinden, woonden ze een tijdje boven de winkel.

Oude stempel 

Wiebe is nog een juwelier van de oude stempel. Hij repareert de sieraden en klokken zelf, nog steeds. “In soad kollega’s bestede it reparaasjewurk út. Mar ik tink dat it minsken in fertroud gefoel jout ast it sels dochst.” Dat Wiebe in Gorredijk, zeker bij de oudere inwoners, bekend stat als ‘Wiebe Klokje’ beschouwt hij als een eretitel. De lange staat van dienst in Gorredijk betekent ook lange relaties met klanten. “Bern fan minsken dy’t harren trouring by ús kochten, komme no ek wer by ús om trouring. Dat binne spesjale dingen.”

Twa hântsjes fol foarried, dêr moasten wy mei begjinne

Naast de vele hoogtepunten kende het ruim veertig jaren ondernemerschap ook een groot dieptepunt: de overval in 2008. Wiebe stipt het zelf aan, al praat hij er niet graag over. “Dy oerfal reitsje ik noait wer kwyt. At minsken mei in grutte kapusjon of pet de winkel binnenkomme, mei de holle wat del, dan bin ik noch altyd op myn iepenst.”

Opheffingsuitverkoop

Nadat het idee om te stoppen vastere vormen kreeg, gingen Wiebe en Gea op zoek naar een mogelijke opvolger. Maar die liggen in de juwelierssector niet voor het oprapen. Nog kortgeleden bezochten ze een beurs van vakgenoten. Wiebe: “Der binne yn it lân mear juweliers dy’t stopje wolle. Mar de belangstelling ûnder jonge juwelier is net grut.” Wiebe wijt dat onder andere aan de toegenomen online handel, maar ook aan de banken die het jonge ondernemers niet makkelijk maken. “Wylst der best noch wol in knap stikje bôle mei te fertsjinjen is.” Wiebe en Gea houden nog hoop op het vinden van een opvolger, maar hun winkelpand staat inmiddels ook te koop.

De komende maanden staat alles in het teken van de naderende sluiting. Begin oktober sieren de alom bekende opheffingsuitverkoopposters de winkel. “It doel is dat oan it ein fan it jier de winkel leech is.” Bezitters van cadeaubonnen hebben ook nog tot het einde van het jaar de tijd deze in te wisselen.

Rust in de tent

Wat ze gaan doen als de winkeldeur definitief op slot gaat, is nog niet bekend. Ze houden van reizen, maar het wegvallen van de druk van de winkel geeft ook andere mogelijkheden. Wiebe en Gea wijzen bijvoorbeeld naar de Flaeijeloptocht die onlangs weer in Oude- en Nieuwehorne is georganiseerd. “Wy binne yn dizze omkriten opgroeid, mar ha de optocht noch noait sjoen. Want de winkel wie der altyd.” Gea deed al eerder een stapje terug in de winkel, zij heeft al enige ervaring. Samen kijken ze nu uit naar het moment dat de ongetwijfeld drukke en ook emotionele komende maanden achter de rug zijn. “Wy nimme bewust ofstân. ‘Rust in de tent’, dat sil der komme.”

Tekst en foto Arend Waninge