Face to Face met Berry Westra: Cultuur in de genen

Bezoekers van De Skâns kennen hem ondertussen wel. Die lachende ogen, die enthousiast makende energie, die onvermijdelijke pet. “Ik ha der in stik as sân, sûnder pet fiel ik my keal.” Berry Westra (51) schat dat hij gemiddeld zo’n tien uur per week aan het theater in Gorredijk besteedt. Als vrijwilliger. Hier ligt zijn passie. Hier krijgt hij volop ruimte om te proberen zijn soms wilde plannen te realiseren.

Trochseure

Berry Westra is medeverantwoordelijk voor de theaterprogrammering van De Skâns. Hij zorgt regelmatig voor verrassingen, zoals de komst van Jochem Myjer vorig seizoen naar Gorredijk. “It waard ús sa oanbean, nei’t ik oare bekinde nammen by it teaterbureau probearre hie. Ik ha in dei letter werom belle at it wol echt om Jochem Myjer gie.” Hij was het inderdaad, het leverde een bijzondere avond op. Youp van ’t Hek terughalen naar De Skâns lukte niet, ook al vertelde hij overal dat zijn afscheidstournee langs alle theaters leidde waar hij ooit had gestaan. Lachend: “Doe’t hy de lêste kear hjir wie is der ûnferwachts ien it poadium op kaam en dêr wie Youp net bliid mei.”

Om een mooi programma samen te stellen is lef nodig, legt Berry uit. “Je moatte fêsthâlde en sa no en dan ek wat trochseure.” Die vasthoudendheid zorgt er onder andere voor dat komend seizoen een van de meest invloedrijke en succesvolste Nederlandse popbands naar Gorredijk komt voor een van de weinige theaterconcerten die de band geeft. “Moai, net?” Al weet Berry inmiddels ook dat een grote naam geen garantie voor succes is. “Kinst der soms gjin peil op lûke.” Afgelopen seizoen zorgden Karin Bloemen en Ernst Jansz bijvoorbeeld voor een matig gevulde zaal. “Dêr begryp ik dan wer neat fan.”

Meetellen in de theaterwereld

Zijn ideeënstroom staat zelden stil, maar niet alles leidt tot uitvoering van het plan. Soms is er geen ruimte, soms zijn de kosten te hoog. Soms is het plan te groot. Zo had Berry ooit het idee om Kim Wilde naar De Skâns te halen. “Wêrom soenen je fan tefoaren sizze dat it net slagget.” Het lukte niet. De Overtoomrevival, een ander idee uit zijn koker, werd wél een groot succes. Een akoestisch optreden van een tributeband van de grootste metalband aller tijden lukt ook. “Mei in origineel lid fan de oarspronkelike band der by. Prachtich toch?”

De artiesten die naar De Skâns komen zijn vol lof over de faciliteiten, de schaal van het theater. De verrassende programmering zorgt volgens Berry ook weer voor nieuw publiek. “En dy minsken komme ek werom, sa fernimme wy.” De opgaande lijn is een mooie aanloop naar de nieuwe Skâns, ook al duurt het nog een paar jaar voor de nieuwbouw gerealiseerd is. “De Gordyk fertsjinnet sa’n seal. Ek wer mei 475 plakken, krekt as no. It jout wer allegear nije perspektiven.” Berry is ervan overtuigd dat De Skâns ook in de toekomst mee kan tellen in de theaterwereld en zich kan onderscheiden van andere theaters in de regio. “Hieltyd mear minsken hâlde yn ‘e gaten wat der op De Gordyk bart.”

Contrast

De passie voor cultuur vormt een mooi contrast met zijn dagelijkse leven. Berry werkt al bijna dertig jaar voor zorgverzekeraar Achmea. Op de afdeling compliance draagt hij eraan bij dat zijn werkgever zich aan de wet- en regelgeving houdt. De coronapandemie was hierbij voor Berry een zegen. Iedere dag van Gorredijk naar Leusden reizen hoefde niet meer, hij kon thuis werken. Dat doet hij nog steeds. De garage is omgebouwd tot kantoor, zijn ‘hok’. Hij vindt het mooi zo. “It hoecht om my net wer oars. Ik rin yn it wurk net oer fan ambysje. Ik fyn it wol goed sa. Dêr leit myn passy net.”

Zoon van...

Die passie ligt wél bij de cultuur. Hij heeft het niet van een vreemde; cultuur zit hem in de genen. Zijn vader Rense Westra was een bekend Fries acteur en maakte eerst furore bij Tryater en later in tal van films van regisseur Steven de Jong. Rense Westra speelde ook de rol van Beant Baas in de Friese tv-serie ‘Baas boppe Baas’ van Steven de Jong. De poster van de Friese oorlogsfilm ‘De Fûke’ hangt bij Berry groot aan de muur. “Dy hong by ús heit boppe de bank. Foar dizze rol wie hy nominearre foar in Gouden Kalf.”

Rense Westra overleed in 2015, een paar dagen nadat hij zijn zoon voor het eerst in twintig jaar weer zag. Na de scheiding van zijn ouders ging het contact tussen vader en zoon verloren. “Us heit hie syn problemen en dat wie thús wol ‘in dinkje’. Mar ik hie net in hekel oan him.” Het weerzien net voor zijn overlijden is een bijzonder verhaal. Tijdens een jaarlijks bezoek met een vriend aan Schiermonnikoog kwamen de mannen bij begraafplaats De Vredenhof, dat ooit centraal stond in een jeugdserie op televisie. “Ik stjoerde Steven de Jong een mailtsje mei de fraach at dat net in idee foar in film wie. By myn namme hie ik tusken heakjes set: soan fan. Doe naam Steven kontakt op.”

Bizar

De filmproducent vertelde Berry dat zijn vader ernstig ziek was en niet lang meer te leven had. Hij vroeg of hij Rense mocht vertellen over het contact met Berry. “Dat fûn ik goed. En sa kaam ik yn it sikehûs by him. Trije dagen letter wie hy der net mear. Tusken it mailtsje en syn ferstjerren siet in wike. Hiel bizar.”

Berry heeft de gebeurtenissen van die week en de gevoelens die daarbij kwamen opgeschreven. Hij werkt nu aan een boek over zijn vader en sprak daarvoor met allerlei mensen die Rense Westra goed hebben gekend. “It wie in markant man. Ik bin net grutsk op him as heit, mar wol op wat hy delset hat. Ik ha him ek altyd wol folge, ek yn de jierren dat wy gjin kontakt hienen.” Berry bekijkt het leven van zijn vader nu wel vanuit een ander perspectief, probeert meer inzicht te krijgen in de achtergronden van zijn problemen. “Dat hat ek mei syn jeugd en thússituaasje te krijen. Us heit wie in goed akteur. Ik leau ek wol dat hy wurdearre waard. Hy is lanlik net echt trochbrutsen, mar hy hie dy ambysje ek net.”

Achter de schermen

Vaker dan eens krijgt Berry de vraag of hij er geen spijt van heeft dat hij twintig jaar geen contact had met zijn vader. “Dêr ha ik ek wol oer neitocht, mar dan wie ik op syk west nei eat dat der net wie. Us heit wie eins gjin heit.”

De cultuurpassie heeft Berry wel van zijn vader, denkt hij zelf, maar hij is zélf niet zo van het podium en werkt veel liever achter de schermen. “Ik wit wol dat ús heit ek altyd mislik wie fan de stress. Foar élk optreden. Mar hy die it wol.” De fascinatie voor zijn vader houdt Berry volop bezig, maar hij wordt daarbij met de voeten op de vloer gehouden door zijn vrouw Petra. Zij zorgt er wel voor dat Berry zijn vader niet met terugwerkende kracht gaat idealiseren. “Sy soarget foar it tsjinwicht. Wy wienen as bern fan tolve al smoar op elkoar. Mar ha pas in relaasje krigen doe’t wy beide 38 wienen.” Ze hebben samen een dochter, Berber.

Lichaam trapt op de rem

Berry Westra groeide op in Drachten, maar verhuisde in 2001 naar Gorredijk. Omdat daar familie en vrienden woonden en hij aanhaakte bij een vriendenteam dat in Gorredijk voetbalde. Voetballen doet hij zelf niet meer, maar hij is wel coach van het meisjesteam MO13, waar zijn dochter in speelt. Het lijstje activiteiten in Gorredijk is daarmee nog niet compleet. Berry is fanatiek tennisser, twee keer per week. En hij is medeorganisator van de 4 mei-herdenking in zijn woonplaats. “Ik lied dan ek de klokken. Dat is wol bysûnder.”

De dagen en avonden zijn goed gevuld. Dat stramien heeft hij ook weer opgepakt nadat vorig jaar zijn lichaam op de rem trapte. Een hartinfarct greep fors in. “Dan wurdst dottere en tinkst dast der wol wer bist, mar dat foel bot tsjin. Ik bin wol fuort opholden fan smoken.” Verder heeft het niet tot een noemenswaardige andere levenshouding geleid. “Ik ha net it idee dat ik mei in tiidbom rûnrin. Ik ha folledig fertrouwen yn myn lichem. Ik hat it allegarre wol efkes finetuned.”

Beeld: Martijn van der Vaart
Tekst: Arend Waninge