Reina Anema en Femke Kok. De een uit Gorredijk, de ander uit Nij Beets. Beiden bereiden ze zich voor op het NK Afstanden, tussen kerst en de jaarwisseling. Ze zitten in verschillende fases van hun carrière, maar reden zich dit seizoen al behoorlijk in the picture. Reina door zich te plaatsen voor de World Cups, Femke door een goed voorseizoen en de Nederlandse juniorentitel sprint. Voor het eerst spreken ze elkaar uitgebreid.
Ze schudden elkaar de hand in Gorredijk. Gek genoeg is het eigenlijk de eerste keer dat Reina (26) en Femke (19) elkaar ontmoeten. Of ze überhaupt iets van elkaar weten? Nou, een klein beetje, zo blijkt. Femke herinnert zich van Reina een baanrecord op de 1.500 meter in Thialf waar ze zich op stuk beet. “Die tijd was echt niet haalbaar voor mij, zo scherp.” Reina lepelt het record van haar tijd als Junior C nog moeiteloos op: 2.08,33.
Reina kent Femke eigenlijk alleen van naam: “De schaatswereld is klein en je komt uit hetzelfde schaatsgewest. Dan krijg je het wel mee als er een talent is. Ik wist natuurlijk dat ze vorig seizoen als eerstejaars junior wereldkampioen werd. Prachtig! Ik heb toevallig ook op basisschool De Jasker in Nij Beets gewerkt. Daar hadden ze het over een oud-leerling die goed schaatst. Dat ging dus over Femke.” Hard schaatsen kunnen ze allebei, al zitten Reina en Femke in verschillende fases van hun carrière. Toch is er nog een overeenkomst: het laatste jaar drukken ze nadrukkelijk hun neus tegen het venster. Reina schaatste lang in de schaduw van de grote sterren, maar plaatste zich dit jaar voor het tweede jaar op rij op eigen kracht voor World Cups.
Femke is nog altijd junior, maar was in 2018 en 2019 ook al een paar keer present tijdens grote nationale toernooien bij de senioren. Haar talent valt op, kenners zien veel potentieel. Toch focust ze zich dit seizoen voornamelijk op de wedstrijden tegen leeftijdsgenoten. “Ik wil heel graag mijn wereldtitel prolongeren.”
Dat WK vindt plaats in het Poolse Tomaszow, waar Reina eerder dit seizoen al was voor de tweede van vier World Cups die ze in het eerste seizoensdeel reed. “Leuk, Tomaszow”, zegt Reina dan ook lachend. Femke lacht direct mee. “Ja, ik was er vorig seizoen ook. Hoe was het eten dit keer? Vorige keer was het echt vies. Koude pasta met aardbeiensaus… En vieze broodjes. Ik heb de hele week geleefd op brood met boter.”
[caption id=”attachment_30157” align=”alignnone” width=”900”] Reina Anema.[/caption]
Reina heeft dikke pret en komt direct met een tip: “Altijd een pot pindakaas meenemen naar het buitenland. En ook je eigen muesli, sportvoeding en energierepen zijn handig om mee te nemen. Dan maar een shirt minder mee.” Om er nog plagend aan toe te voegen: “En appelstroop, goed voor je ijzer, Femke.” Femke kampte net voor het kwalificatietoernooi voor de World Cups namelijk met een ijzertekort. “Ik ontdekte die week dat ik bloedarmoede had. Ik voelde me heel slap, er zat geen kracht meer in mijn slag. Dat was balen. Iedereen had veel verwachtingen van me, want bij de trainingswedstrijden in Inzell ging het zo lekker.” Reina knikt: “Je voorseizoen was ècht heel goed!” Femke: “Ja, ik reed snel en ook vet veel persoonlijke records. Ik dacht er niet eens aan dat er iets kon misgaan. Ik neem ook altijd keurig mijn vitaminepillen, maar dus geen ijzertabletten… Dat was weer een leermoment.”
Reina had en heeft dat ook. Eerst volgde ze de pabo, tegenwoordig staat ze waar het kan voor de klas. “Tussen de trainingen door bezig zijn met je studie en je zinnen verzetten; heerlijk. Je kunt ook series gaan kijken, maar ja… En je bent direct bezig met de toekomst. Je weet nooit hoe lang je doorgaat met schaatsen. En om dan nog een studie op te pakken kan lastig zijn. Je hersenen zijn dan ook niet meer zo… Als je de kans hebt en die keuze kunt maken, zou ik het zeker aanmoedigen. Maar ja, ik ben natuurlijk ook leerkracht he!?”
“Ik moet nog steeds veel zelf betalen. Ook al rij ik nu wedstrijden namens Nederland, het is er niet ineens makkelijker op geworden. Je krijgt wel een startkruisje voor elke keer dat je namens je land rijdt en aan het einde van het seizoen is dat een bepaald bedrag waard. Maar een huis kopen is voor mij echt niet aan de orde.”
Schaatsen is een dure sport, weet Femke, die zelf nog bij haar ouders in Nij Beets woont. “Dat hebben veel mensen niet door. De trainingsuren op het ijs zijn duur, al je materiaal. En dat zijn niet alleen gewone schaatsen, maar je hebt ook nog de kosten voor shorttrackschaatsen, kleding, een racefiets, skeelers, diverse trainingskampen. En medische testen betaal je ook zelf. Er komt echt veel bij kijken.” Op haarzelf gaan wonen in Heerenveen is dan ook geen must. Reina: “Kost ook alleen maar weer geld hè, dus als je lekker zit bij je ouders, doen.”
Ook de media-aandacht voor Femke groeit sinds ze af en toe meedoet bij de senioren en dankzij haar sterke prestatie als junior. Ze laat het maar op zich afkomen. “Toen ik in Inzell hard had gereden kwamen er ineens wel veel journalisten op me af. Omrop Fryslân, Hart van Nederland, kranten; ineens hadden ze allemaal interesse en wilden ze iets met me doen. Dat verwachtte ik helemaal niet. Soms is dat lastig, maar je moet bij jezelf blijven. Er zullen vast veel mensen naar me kijken, maar ik probeer er niet te veel mee bezig te zijn. Anders ga je misschien ook alleen maar meer van jezelf verwachten, die extra druk is niet nodig.”
Voor Reina is het ook vooral genieten in deze fase van haar carrière. “Ik wil niet alleen maar mijn wedstrijden rijden, maar ook genieten. Als ik in Thialf sta, dan probeer ik het publiek te zien, de sfeer te voelen. Ook bij wereldbekerwedstrijden probeer ik naast het focussen op de race ook te kijken wat eromheen gebeurt. Zodat je na afloop niet alleen maar weet dat je die wedstrijd daar en daar gereden hebt en verder niks.”
[caption id=”attachment_30158” align=”alignnone” width=”900”] Femke Kok.[/caption]
Het betekent dat ze een rustige Kerst tegemoet gaan. Reina heeft wel etentjes gepland, maar maakt daarbij wel bewuste keuzes. “Ik heb de afgelopen jaren gemerkt dat dat ook wel kan. Je bent er zelf bij. Je weet dat je die wedstrijd morgen of overmorgen hebt, dus daar ga je slim mee om. Je gaat bijvoorbeeld niet laat naar bed.” Femke: “Of twintig oliebollen eten!” Reina, lachend: “Haha, nee zeker niet. Maar genieten van zulke dingen moet kunnen.” Femke: “Je moet inderdaad ook plezier maken. Ontspanning is voor mij ook belangrijk.”
Reina: “Ik leef al tien jaar zo, dus het is voor mij normaal om een feestje of verjaardag te missen. Dit is mijn leven en mensen weten ook waarom ik het doe. De mensen die dat begrijpen blijven in je leven, wie dat niet kan valt weg. Natuurlijk is het jammer als je niet bij de verjaardag van je zusje bent, maar die vindt het meer dan logisch als je niet komt. Zij weten ook waarom je het doet. Als het niet past, is daar alle begrip voor. Zo’n omgeving heb je ook nodig. Stel dat je dat niet hebt, dan is topsport op een gegeven moment niet meer leuk, denk ik. Dan heb je juist het gevoel dat je dingen mist. Maar volgens mij hebben wij het allebei goed voor elkaar wat dat betreft.”
Ze schudden elkaar de hand in Gorredijk. Gek genoeg is het eigenlijk de eerste keer dat Reina (26) en Femke (19) elkaar ontmoeten. Of ze überhaupt iets van elkaar weten? Nou, een klein beetje, zo blijkt. Femke herinnert zich van Reina een baanrecord op de 1.500 meter in Thialf waar ze zich op stuk beet. “Die tijd was echt niet haalbaar voor mij, zo scherp.” Reina lepelt het record van haar tijd als Junior C nog moeiteloos op: 2.08,33.
Reina kent Femke eigenlijk alleen van naam: “De schaatswereld is klein en je komt uit hetzelfde schaatsgewest. Dan krijg je het wel mee als er een talent is. Ik wist natuurlijk dat ze vorig seizoen als eerstejaars junior wereldkampioen werd. Prachtig! Ik heb toevallig ook op basisschool De Jasker in Nij Beets gewerkt. Daar hadden ze het over een oud-leerling die goed schaatst. Dat ging dus over Femke.” Hard schaatsen kunnen ze allebei, al zitten Reina en Femke in verschillende fases van hun carrière. Toch is er nog een overeenkomst: het laatste jaar drukken ze nadrukkelijk hun neus tegen het venster. Reina schaatste lang in de schaduw van de grote sterren, maar plaatste zich dit jaar voor het tweede jaar op rij op eigen kracht voor World Cups.
Femke is nog altijd junior, maar was in 2018 en 2019 ook al een paar keer present tijdens grote nationale toernooien bij de senioren. Haar talent valt op, kenners zien veel potentieel. Toch focust ze zich dit seizoen voornamelijk op de wedstrijden tegen leeftijdsgenoten. “Ik wil heel graag mijn wereldtitel prolongeren.”
Dat WK vindt plaats in het Poolse Tomaszow, waar Reina eerder dit seizoen al was voor de tweede van vier World Cups die ze in het eerste seizoensdeel reed. “Leuk, Tomaszow”, zegt Reina dan ook lachend. Femke lacht direct mee. “Ja, ik was er vorig seizoen ook. Hoe was het eten dit keer? Vorige keer was het echt vies. Koude pasta met aardbeiensaus… En vieze broodjes. Ik heb de hele week geleefd op brood met boter.”
[caption id=”attachment_30157” align=”alignnone” width=”900”] Reina Anema.[/caption]
Reina heeft dikke pret en komt direct met een tip: “Altijd een pot pindakaas meenemen naar het buitenland. En ook je eigen muesli, sportvoeding en energierepen zijn handig om mee te nemen. Dan maar een shirt minder mee.” Om er nog plagend aan toe te voegen: “En appelstroop, goed voor je ijzer, Femke.” Femke kampte net voor het kwalificatietoernooi voor de World Cups namelijk met een ijzertekort. “Ik ontdekte die week dat ik bloedarmoede had. Ik voelde me heel slap, er zat geen kracht meer in mijn slag. Dat was balen. Iedereen had veel verwachtingen van me, want bij de trainingswedstrijden in Inzell ging het zo lekker.” Reina knikt: “Je voorseizoen was ècht heel goed!” Femke: “Ja, ik reed snel en ook vet veel persoonlijke records. Ik dacht er niet eens aan dat er iets kon misgaan. Ik neem ook altijd keurig mijn vitaminepillen, maar dus geen ijzertabletten… Dat was weer een leermoment.”
Focus
Na het behalen van haar vwo-examen geniet Femke nu van een tussenjaar. “In het examenjaar miste ik zoveel, dat was zwaar. Alle toetsweken vielen net verkeerd met mijn wedstrijden. Ik moest alles zelf doen en dat was best zwaar. Dus ik wilde even een beetje rust.” Na de zomer begint ze aan een studie bedrijfskunde in Groningen. “Economie vond ik altijd al leuk. Maar ik vind het vooral belangrijk om iets naast het schaatsen te hebben.”Reina had en heeft dat ook. Eerst volgde ze de pabo, tegenwoordig staat ze waar het kan voor de klas. “Tussen de trainingen door bezig zijn met je studie en je zinnen verzetten; heerlijk. Je kunt ook series gaan kijken, maar ja… En je bent direct bezig met de toekomst. Je weet nooit hoe lang je doorgaat met schaatsen. En om dan nog een studie op te pakken kan lastig zijn. Je hersenen zijn dan ook niet meer zo… Als je de kans hebt en die keuze kunt maken, zou ik het zeker aanmoedigen. Maar ja, ik ben natuurlijk ook leerkracht he!?”
Niet voor de klas
Wel staat Reina dit seizoen nog minder dan voorheen voor de klas. Tussen de belangrijke wedstrijden door houdt ze de agenda – los van alle trainingen uiteraard – ook graag een beetje vrij voor haar sociale leven. “Ook al zou werken financieel zeer welkom zijn”, aldus Reina, die als schaatsster van Team Frysk geen groot sponsorcontract heeft en altijd op zoek is naar extra privésponsors die haar willen ondersteunen.“Ik moet nog steeds veel zelf betalen. Ook al rij ik nu wedstrijden namens Nederland, het is er niet ineens makkelijker op geworden. Je krijgt wel een startkruisje voor elke keer dat je namens je land rijdt en aan het einde van het seizoen is dat een bepaald bedrag waard. Maar een huis kopen is voor mij echt niet aan de orde.”
Schaatsen is een dure sport, weet Femke, die zelf nog bij haar ouders in Nij Beets woont. “Dat hebben veel mensen niet door. De trainingsuren op het ijs zijn duur, al je materiaal. En dat zijn niet alleen gewone schaatsen, maar je hebt ook nog de kosten voor shorttrackschaatsen, kleding, een racefiets, skeelers, diverse trainingskampen. En medische testen betaal je ook zelf. Er komt echt veel bij kijken.” Op haarzelf gaan wonen in Heerenveen is dan ook geen must. Reina: “Kost ook alleen maar weer geld hè, dus als je lekker zit bij je ouders, doen.”
Aandacht
Toen Reina een ijzersterk kwalificatietoernooi voor de World Cups reed, merkte ze dat er vanuit de media ineens meer aandacht was. “Veel kranten en andere media wilden nog even iets van mij. Ze vonden het kennelijk prettig om eens een nieuw iemand voor een leuk verhaal te hebben. Leuk om mee te maken.”Ook de media-aandacht voor Femke groeit sinds ze af en toe meedoet bij de senioren en dankzij haar sterke prestatie als junior. Ze laat het maar op zich afkomen. “Toen ik in Inzell hard had gereden kwamen er ineens wel veel journalisten op me af. Omrop Fryslân, Hart van Nederland, kranten; ineens hadden ze allemaal interesse en wilden ze iets met me doen. Dat verwachtte ik helemaal niet. Soms is dat lastig, maar je moet bij jezelf blijven. Er zullen vast veel mensen naar me kijken, maar ik probeer er niet te veel mee bezig te zijn. Anders ga je misschien ook alleen maar meer van jezelf verwachten, die extra druk is niet nodig.”
Voor Reina is het ook vooral genieten in deze fase van haar carrière. “Ik wil niet alleen maar mijn wedstrijden rijden, maar ook genieten. Als ik in Thialf sta, dan probeer ik het publiek te zien, de sfeer te voelen. Ook bij wereldbekerwedstrijden probeer ik naast het focussen op de race ook te kijken wat eromheen gebeurt. Zodat je na afloop niet alleen maar weet dat je die wedstrijd daar en daar gereden hebt en verder niks.”
[caption id=”attachment_30158” align=”alignnone” width=”900”] Femke Kok.[/caption]
Keuzes
Femke rijdt het liefst alles. “Ik vind sprinten leuk, met de 500 meter en de 1.000 meter. Maar de 1.500 is ook mooi. Alleen op de 3 kilometer verveel ik me, al gaat ook die dit seizoen best goed.” Naast haar klinkt een lach. Reina’s hart ligt juist bij de langere afstanden. “Dat heb ik altijd gehad. Ik vind het heerlijk om te doen. Hoe ik de focus hou bij zoveel rondjes? Nou, ik ben heel erg bezig met technische dingetjes. Bocht goed uit, rechte stuk goed op. Je hebt een raceplan en daardoor hou je ook de focus en denk je niet ‘nog elf rondjes, nog tien, nog negen’.” Femke: “Je moet zo weinig mogelijk naar het rondebord kijken, heb ik wel gemerkt.” Weer een lach bij Reina: “Dat doe ik ook niet. Ik weet echt precies waar ik ben in de race.”NK Afstanden
“Het NK Afstanden kan veel invloed hebben op de rest van het seizoen”, weet Reina, die daarom weer op de toppen van haar kunnen wil presteren in Thialf. Om het WK Afstanden in Salt Lake City te halen, moet ze op het podium staan. “Het zou super zijn als dat lukt, maar die ene dag gaat heel bepalend zijn. Hoe goed ben ik, hoe goed zijn anderen? Het enige wat je zelf kunt doen, is alles uit jezelf halen. Maar jij bepaalt niet hoe goed de concurrentie op die dag is.” Femke rijdt het toernooi in Heerenveen vooral voor de extra ervaring, maar wie weet wat er mogelijk is.Het betekent dat ze een rustige Kerst tegemoet gaan. Reina heeft wel etentjes gepland, maar maakt daarbij wel bewuste keuzes. “Ik heb de afgelopen jaren gemerkt dat dat ook wel kan. Je bent er zelf bij. Je weet dat je die wedstrijd morgen of overmorgen hebt, dus daar ga je slim mee om. Je gaat bijvoorbeeld niet laat naar bed.” Femke: “Of twintig oliebollen eten!” Reina, lachend: “Haha, nee zeker niet. Maar genieten van zulke dingen moet kunnen.” Femke: “Je moet inderdaad ook plezier maken. Ontspanning is voor mij ook belangrijk.”
Reina: “Ik leef al tien jaar zo, dus het is voor mij normaal om een feestje of verjaardag te missen. Dit is mijn leven en mensen weten ook waarom ik het doe. De mensen die dat begrijpen blijven in je leven, wie dat niet kan valt weg. Natuurlijk is het jammer als je niet bij de verjaardag van je zusje bent, maar die vindt het meer dan logisch als je niet komt. Zij weten ook waarom je het doet. Als het niet past, is daar alle begrip voor. Zo’n omgeving heb je ook nodig. Stel dat je dat niet hebt, dan is topsport op een gegeven moment niet meer leuk, denk ik. Dan heb je juist het gevoel dat je dingen mist. Maar volgens mij hebben wij het allebei goed voor elkaar wat dat betreft.”
