Jacobus Okkema (tweede van rechts op de foto) kan dit seizoen ook vanaf de zijlijn genieten van de prestaties van Bakkeveen. “Deze club heeft vijftien jaar gewacht op een nieuwe generatie zoals die er nu is. De trainer hoeft mij echt niet ten koste van een talent op het middenveld te zetten. Ik zit net zo enthousiast en met een grote grijns op de bank.”
Met zijn 33 jaar heeft Jacobus Okkema al een flinke lijst aan beoefende sporten op zijn naam staan. “Hardlopen, American football, taekwondo, kickboksen, Thaiboksen, nog een paar vechtsporten, survival en dus voetbal.” En er was een fase, als twintiger, dat hij dat ook zo’n beetje allemaal tegelijk wilde doen. “Maar sommige combinaties waren fysiek niet zo handig”, lacht hij.
De overbelasting noopte hem in 2013 na elf jaar in het eerste elftal van Bakkeveen een paar seizoenen gas terug te nemen. Maar in 2016 begon het weer te kriebelen en sloot Jacobus weer aan bij de eerste selectie. “Die combinatie van alles was een geweldige tijd. Jarenlang hetzelfde doen is voor mij ook niet zo goed.” Voetbal was in al die jaren dus een constante factor. “Toen ik niet voetbalde, miste ik de groepsdynamiek. Er kan niks op tegen een groepje mannen die, allemaal met hun eigen verhaal, elke week weer samenkomen. Dat is gewoon regelmatig hilarisch in de kleedkamer en kantine. Dat is niet te evenaren.”
Het mooie aan de huidige selectie vindt Jacobus dat het ondanks de stevige leeftijdsverschillen allemaal bij elkaar past. “Ik had het er laatst over met een vriend. Ik ben bijna twee keer zo oud als sommige jongens, maar ze hadden gewoon je maten kunnen zijn. Dat zijn ze ook natuurlijk, maar je snapt wel wat ik bedoel.” Soms voelt het alsof ze altijd al hebben samengespeeld.
Als Jacobus om zich heen kijkt – ‘ik ben hooganalytisch’ – ziet hij een selectie vol potentie. “De jongens zijn enorm kritisch op zichzelf, met gezien het talent hoge verwachtingen. Deze ploeg kan bizar mooie prestaties leveren, we moeten ook meedoen om promotie naar de derde klasse.”
“Maar ik vind het ook heel belangrijk dat we vooral datgene blijven benadrukken waar voetbal eigenlijk om gaat: ongelooflijk ouwehoeren met elkaar, met en zonder bal. Serieus doen? Alleen als het leuk of nodig is. Dan volgt binnen de lijnen vanzelf wel het goede resultaat.” En als Jacobus daarbij langs het veld moet staan, dan doet hij dat met liefde.
Met zijn 33 jaar heeft Jacobus Okkema al een flinke lijst aan beoefende sporten op zijn naam staan. “Hardlopen, American football, taekwondo, kickboksen, Thaiboksen, nog een paar vechtsporten, survival en dus voetbal.” En er was een fase, als twintiger, dat hij dat ook zo’n beetje allemaal tegelijk wilde doen. “Maar sommige combinaties waren fysiek niet zo handig”, lacht hij.
De overbelasting noopte hem in 2013 na elf jaar in het eerste elftal van Bakkeveen een paar seizoenen gas terug te nemen. Maar in 2016 begon het weer te kriebelen en sloot Jacobus weer aan bij de eerste selectie. “Die combinatie van alles was een geweldige tijd. Jarenlang hetzelfde doen is voor mij ook niet zo goed.” Voetbal was in al die jaren dus een constante factor. “Toen ik niet voetbalde, miste ik de groepsdynamiek. Er kan niks op tegen een groepje mannen die, allemaal met hun eigen verhaal, elke week weer samenkomen. Dat is gewoon regelmatig hilarisch in de kleedkamer en kantine. Dat is niet te evenaren.”
Het mooie aan de huidige selectie vindt Jacobus dat het ondanks de stevige leeftijdsverschillen allemaal bij elkaar past. “Ik had het er laatst over met een vriend. Ik ben bijna twee keer zo oud als sommige jongens, maar ze hadden gewoon je maten kunnen zijn. Dat zijn ze ook natuurlijk, maar je snapt wel wat ik bedoel.” Soms voelt het alsof ze altijd al hebben samengespeeld.
Als Jacobus om zich heen kijkt – ‘ik ben hooganalytisch’ – ziet hij een selectie vol potentie. “De jongens zijn enorm kritisch op zichzelf, met gezien het talent hoge verwachtingen. Deze ploeg kan bizar mooie prestaties leveren, we moeten ook meedoen om promotie naar de derde klasse.”
“Maar ik vind het ook heel belangrijk dat we vooral datgene blijven benadrukken waar voetbal eigenlijk om gaat: ongelooflijk ouwehoeren met elkaar, met en zonder bal. Serieus doen? Alleen als het leuk of nodig is. Dan volgt binnen de lijnen vanzelf wel het goede resultaat.” En als Jacobus daarbij langs het veld moet staan, dan doet hij dat met liefde.
