Altijd op zoek naar de grens
Vijf minuten lang zit een jongetje van een jaar of tien zaterdagochtend halverwege de laatste hindernis op het terrein van zwembad Dúndelle. Uitgeput, met handen zo koud dat hij er geen gevoel meer in heeft en de touwen amper nog kan vasthouden. Zijn vader pept hem op, geeft tips om zijn vingers weer op te warmen. Steeds meer mensen zien de strijd van het jochie en moedigen hem aan. Hij krijgt, als hij in het laatste touwnet toch weer een poging doet, in het voorbijgaan bemoedigende woorden van andere, volwassen deelnemers. Als het niet tegen de regels was geweest, hadden ze hem zeker een handje willen helpen. Uiteindelijk haalt de knul de finish. Even moet hij huilen als hij een knuffel krijgt van zijn trotse vader, en misschien ook wel door het massale applaus om hem heen. Maar dan is er ook al snel een lach die past bij iemand, hoe jong ook, die zijn eigen grenzen heeft verlegd.
“Dat is waar survival om draait”, vertelt Sytze Jonker, 55 jaar oud uit Terwispel. “Constant je eigen grenzen opzoeken.” Jonker doet dat inmiddels al zo’n twintig jaar. “Ik ben helemaal wild van deze sport. Het is een soort gekte, mijn hele leven bestaat uit survival.” In zijn jonge jaren deed Jonker aan boksen, nu kruipt hij door slootjes, klimt over boomstammen en slingert van het ene naar het andere touw. “Het is prachtig. Ik heb ook wel wat aan mijn boksverleden hoor, al klinkt dat misschien gek. Het explosieve dat je in een hindernis soms moet hebben, dat zit wel in me.” Lopen gaat bij hem iets minder natuurlijk. Ook dat maakte de uitdaging voor hem zo groot. “Deelnemers zijn allemaal verschillend, met allemaal hun eigen specifieke kwaliteiten. Met lopen verlies ik tijd, maar als ik zorg dat ik met kracht en handigheid telkens als snelste door een hindernis ga, kan ik toch winnen.”
Thuiswedstrijd
Winst was er voor Jannik van der Beek, in de jeugdcategorie tot en met 12 jaar. Het survivaltalent uit Bakkeveen legde de 6,5 kilometer met hindernissen als snelste af. Rick Scholte, ook al uit het dorp zelf, won in de leeftijdsklasse 13-14 jaar brons. Daar is hij enorm trots op. “Dit is mijn thuiswedstrijd, dus het was wel spannender dan bij andere wedstrijden.” Als zoon van Johan en Greetje Scholte, initiatiefnemers van het evenement, is het survivalen hem met de paplepel ingegoten. “Ik doe het al vanaf mijn vijfde. Ik ken het parcours ook op mijn duimpje, dat is wel mooi. Soms mag ik ook meedenken over hindernissen.” Het leukste aan survival? “Lekker buiten zijn! Dit kun je altijd doen, wat voor weer het ook is. Ik voetbal ook wel eens met vriendjes, maar dat heb ik na een kwartier meestal wel weer gezien.”
Wel zou de 14-jarige Scholte graag iets langer zijn. “Ik ben de kleinste van alle deelnemers in mijn categorie. Daardoor zijn lange hindernissen soms wel eens lastig voor me, omdat ik extra moeite moet doen om ergens bij te komen. Al heb ik soms bij onderdelen waar je ergens onderdoor moet, ook wel weer voordeel dat ik wat kleiner ben.” Even dreigt Scholte naast de derde plek te grijpen als hij bij de hindernis in het zwembad gepasseerd wordt. Maar omdat zijn concurrent het obstakel niet volgens de regels verlaat – namelijk springend in plaats van via het touw – kan Scholte toch als derde de bel luiden. “Te gek!” De jury is bij elk van de dertig hindernissen streng. Smokkelen is op geen enkel moment toegestaan en wie het toch probeert, moet de hindernis opnieuw bedwingen. “De kwaliteit van onze survival moet simpelweg als een huis staan”, aldus Johan Scholte.
Complimenten
Bij de wedstrijdlopers – de deelnemers komen uit heel het land – volgt Scholte de wedstrijd in elke categorie op de voet. Hij wil er zeker van zijn dat bij de belangrijkste hindernissen helemaal niks fout kan gaan. “Dan weet ik zeker dat iedereen het op dezelfde manier moet doen en krijgen we geen gezeur.” Maar wanklanken zijn zeldzaam, iedereen geniet. Als Greetje Scholte van de winnaar van de eerste categorie een compliment krijgt dat het ‘een geweldige run’ is, straalt ze van oor tot oor. “Zoiets maakt het al die voorbereidingen van de afgelopen maanden helemaal waard.”
Het gaat hard met de survival van Bakkeveen. In drie jaar tijd groeide het deelnemersveld van 450 naar 900. “Volgend jaar willen we door naar duizend deelnemers”, vertelt Scholte. “De groei van deze sport houdt maar niet op. Misschien dat we in de nabije toekomst al naar een evenement over twee dagen gaan, met op de ene dag de wedstrijden en op de andere de recreanten.” En Scholte wil graag ook wedstrijden voor senioren op landelijk niveau naar Bakkeveen halen. “We hebben nog ideeën genoeg inderdaad. Maar we genieten ook enorm van hoe het nu gaat. Dit hadden we een paar jaar geleden niet durven dromen.”
