Voor strooptochten tussen tweedehands meuk heb ik mij nooit geschaamd. Waarom zou ik. Het schatgraven in een kringloopwinkel en het hergebruik van goederen is nu helemaal in. Mensen van allerlei pluimage zoeken schatten om hun huis op te leuken of een verzameling of garderobe- en boekenkast aan te vullen. Sa!-redacteur Renske Woudstra over haar guilty pleasure.
Mijn interieur is al jaren een mix van erfstukken en kringloopvondsten. De liefde voor oud begon rond mijn vijftiende met een porseleinen zeepbak, gescoord op de rommelmarkt van de kerk. Sindsdien bezoek ik met veel plezier kringloopwinkels en rommelmarkten. Pas recent, zo’n jaar of tien, ben ik verzamelaar. Van oud glas. Geen gewoon glas, maar drinkglazen van zo’n driehonderd jaar en ouder. Het mooie daarvan? Dat is het idee dat een breekbaar glaasje al die jaren overleefde en niet aan z’n eind komt in de glasbak maar bij mij thuis. Mijn oudste glaasjes zijn van voor 1750 leerde een zoektocht op internet. De weinige exemplaren die ik vond, pronken nu naast de antieke karaf van mem.
Soms zijn mijn bezoekjes aan een kringloopwinkel spontaan, liever nog ga ik een hele dag ‘kringlopen’ met Yolanda, mijn partner in guilty pleasure. Zo’n dag begint steevast met een bak koffie en de kringloopapp. Elke kringloopwinkel in Nederland staat erin, we kiezen een route voor de dag. Vandaag een rondje noordwest met Joure, Franeker, Leeuwarden, Grou en Aldeboarn. “Moet je nou eens kijken. Als ik genoeg ruimte had, kocht ik dit er ook bij.” Yolanda bewondert een bijna compleet servies, we schatten uit de jaren vijftig. De houten pindabakjes ernaast, die hadden wij vroeger ook, zeg ik. En dan die gebaksschaaltjes van geperst roze glas: ooit niet aan te slepen zo populair bij verzamelaars, tegenwoordig blijven ze verweesd staan tussen de botervloten, beeldjes, koppen en schotels. Zo start in Joure ons reisje ‘down memory lane’.
In Bolsward belanden we in een kringloopwinkel avant la lettre: een koude loods waar het gebruikte goed hemelhoog staat opgetast. Hier hangt nog die echte kringloopgeur, muf maar met een belofte van onontdekte schatten. We lopen ingespannen turend langs de tafel stampvol aarde- en glaswerk. Tot Yo eronder duikt. “Ach, is het niet zonde?” Nee, aan die doos kapot glaswerk wagen we ons niet. Boven ons hoofd wapperen schilderijen en posters aan de klapperende zoldering. Het rommelig walhalla voor kinderen, de speelhoek, slaan we over. Een snelle blik op de boeken en dan door naar de vitrines bij de kassa. We bewonderen de soms antieke schotels, de vermeende antieke vazen en wurmen ons dan langs stapels matrassen naar de tweede loods gevuld met meubels. Buiten buigen we ons nog even over de stellingen vol bloempotten. En daar scoort Yo haar eerste item van de dag: een blauw glazen schaaltje. Na een vriendelijk woord bij de kassa stappen we in de auto, wassen onze handen met gel en gaan op weg naar de volgende.
We hebben er lang tegenaan gehikt, vandaag moest het er maar eens van komen. Op het programma staat een bezoekje aan de Recycle Boulevard van Omrin in Leeuwarden. Het woonwarenhuis met tweedehands goed is op zich een belevenis. Hier geen tafels en kasten vol ‘zoek het maar uit’, maar netjes gestylede en thematisch ingerichte hoeken. “Hey Rens, kom eens kijken”, Yo staat bij een grote tafel. Ik druk m’n neus erop. Zit de geur van zweetvoetjes er nog in? Ondanks het glanzend gelakte oppervlak meen ik een vleugje te ruiken bij de immense tafel gemaakt van een oude gymzaalvloer.
Aangekomen in de grote kringloopwinkel van Grou is het meteen scoren. In de vitrine ligt een geel fototoestel. “Die ga ik kopen voor mijn gehandicapte nichtje”, verkondig ik. De verrassing is groot als bij de kassa blijkt dat het nieuwe toestelletje ‘direct klaar’-foto’s kan maken. Terug in de auto twijfelen we: is er nog tijd voor Aldeboarn? Het is al bijna vier uur, de winkel sluit om half vijf. We doen het en dat blijkt een goede keus. Het kneuterige winkeltje vergt niet veel tijd, de aardige verkoopster des te meer. Want dat is ook de kringloop: je komt er de leukste mensen tegen.
Tips kringloopgorredijk.nl kringloopitfean.nl kringloopgrou.nl deynbring.nl goedguod.nl
Mijn interieur is al jaren een mix van erfstukken en kringloopvondsten. De liefde voor oud begon rond mijn vijftiende met een porseleinen zeepbak, gescoord op de rommelmarkt van de kerk. Sindsdien bezoek ik met veel plezier kringloopwinkels en rommelmarkten. Pas recent, zo’n jaar of tien, ben ik verzamelaar. Van oud glas. Geen gewoon glas, maar drinkglazen van zo’n driehonderd jaar en ouder. Het mooie daarvan? Dat is het idee dat een breekbaar glaasje al die jaren overleefde en niet aan z’n eind komt in de glasbak maar bij mij thuis. Mijn oudste glaasjes zijn van voor 1750 leerde een zoektocht op internet. De weinige exemplaren die ik vond, pronken nu naast de antieke karaf van mem.
Soms zijn mijn bezoekjes aan een kringloopwinkel spontaan, liever nog ga ik een hele dag ‘kringlopen’ met Yolanda, mijn partner in guilty pleasure. Zo’n dag begint steevast met een bak koffie en de kringloopapp. Elke kringloopwinkel in Nederland staat erin, we kiezen een route voor de dag. Vandaag een rondje noordwest met Joure, Franeker, Leeuwarden, Grou en Aldeboarn. “Moet je nou eens kijken. Als ik genoeg ruimte had, kocht ik dit er ook bij.” Yolanda bewondert een bijna compleet servies, we schatten uit de jaren vijftig. De houten pindabakjes ernaast, die hadden wij vroeger ook, zeg ik. En dan die gebaksschaaltjes van geperst roze glas: ooit niet aan te slepen zo populair bij verzamelaars, tegenwoordig blijven ze verweesd staan tussen de botervloten, beeldjes, koppen en schotels. Zo start in Joure ons reisje ‘down memory lane’.
In Bolsward belanden we in een kringloopwinkel avant la lettre: een koude loods waar het gebruikte goed hemelhoog staat opgetast. Hier hangt nog die echte kringloopgeur, muf maar met een belofte van onontdekte schatten. We lopen ingespannen turend langs de tafel stampvol aarde- en glaswerk. Tot Yo eronder duikt. “Ach, is het niet zonde?” Nee, aan die doos kapot glaswerk wagen we ons niet. Boven ons hoofd wapperen schilderijen en posters aan de klapperende zoldering. Het rommelig walhalla voor kinderen, de speelhoek, slaan we over. Een snelle blik op de boeken en dan door naar de vitrines bij de kassa. We bewonderen de soms antieke schotels, de vermeende antieke vazen en wurmen ons dan langs stapels matrassen naar de tweede loods gevuld met meubels. Buiten buigen we ons nog even over de stellingen vol bloempotten. En daar scoort Yo haar eerste item van de dag: een blauw glazen schaaltje. Na een vriendelijk woord bij de kassa stappen we in de auto, wassen onze handen met gel en gaan op weg naar de volgende.
We hebben er lang tegenaan gehikt, vandaag moest het er maar eens van komen. Op het programma staat een bezoekje aan de Recycle Boulevard van Omrin in Leeuwarden. Het woonwarenhuis met tweedehands goed is op zich een belevenis. Hier geen tafels en kasten vol ‘zoek het maar uit’, maar netjes gestylede en thematisch ingerichte hoeken. “Hey Rens, kom eens kijken”, Yo staat bij een grote tafel. Ik druk m’n neus erop. Zit de geur van zweetvoetjes er nog in? Ondanks het glanzend gelakte oppervlak meen ik een vleugje te ruiken bij de immense tafel gemaakt van een oude gymzaalvloer.
Fantasie
We vinden het allemaal prachtig, zeker ook die stoelzittingen gemaakt van broekriemen. Toch slaat deze hippe woonwinkel onze fantasie een beetje stuk. Liever bedenken we zelf toepassingen voor het gebruiken van kringloopspullen. Van kussensloopjes maakte Yo al een tafelloper, van oude steeksleutels een bosje ‘bloemen’ en voor mijn zestigste verjaardag knutselde ze van een saaie grote fotolijst een kunstwerk met herinneringen gespannen in draad. Voor verjaardagen of andere cadeautjes zoeken we eigenlijk altijd onze inspiratie in de kringloopwinkel. Zo werd het zwart uitgeslagen dienblaadje een glanzend cadeau gevuld met lichtjes en orchideeën, het oude motorwiel deed dienst als kerstornament en de op een golfbal lijkende theepot ligt ter opfleuring en als insectenhotelletje in de trieste wintertuin.Aangekomen in de grote kringloopwinkel van Grou is het meteen scoren. In de vitrine ligt een geel fototoestel. “Die ga ik kopen voor mijn gehandicapte nichtje”, verkondig ik. De verrassing is groot als bij de kassa blijkt dat het nieuwe toestelletje ‘direct klaar’-foto’s kan maken. Terug in de auto twijfelen we: is er nog tijd voor Aldeboarn? Het is al bijna vier uur, de winkel sluit om half vijf. We doen het en dat blijkt een goede keus. Het kneuterige winkeltje vergt niet veel tijd, de aardige verkoopster des te meer. Want dat is ook de kringloop: je komt er de leukste mensen tegen.
Tips kringloopgorredijk.nl kringloopitfean.nl kringloopgrou.nl deynbring.nl goedguod.nl
