Wat Klaas Hoen betreft kon het voetbalseizoen niet snel genoeg weer beginnen. Hij stond al heel snel deze zomer te popelen om het veld weer op te gaan. “We willen dit seizoen weer verder bouwen bij Langezwaag.”
Je kunt hem bij wijze van spreken midden in de nacht wakker maken om een balletje te trappen, zo verslaafd is Klaas aan voetbal. “Mooier dan voetballen is er eigenlijk niet. Ik ben nu 31 jaar, maar ik moet er niet aan denken dat ik ooit zou moeten stoppen”, lacht de aanvaller.
Toch was er ook een periode dat hij met net even wat minder plezier zijn kicksen in de sporttas stopte. “Ik was nog jong toen ik over moest naar de senioren. Te jong eigenlijk. En ik was niet de enige. We verloren heel vaak heel dik en bij veel jongens ging het plezier eraf.”
Een behoorlijk aantal ploeggenoten besloot naar een andere club te gaan, maar dat was iets wat Klaas niet over zijn hart kon verkrijgen. “Ik zou zelf nooit voor een andere vereniging dan Langezwaag kunnen voetballen. Maar ik had ook geen zin meer in het eerste, dus ik ging lekker in het tweede spelen.”
Daarna stopte hij zelfs even helemaal met voetballen, maar toen André van der Veen voor de tweede keer trainer werd bij Langezwaag en hij Klaas belde, was zijn terugkeer na één potje bier al beklonken. “Met André is het leuk voetballen. We trainen hard en gaan steeds beter samenspelen.” Zo was Langezwaag vorig seizoen zelfs even koploper. Stiekem dromen van de vierde klasse, het mocht heel eventjes. “Ik wist niet wat ik meemaakte”, lacht Klaas. “En ik had ook nog eens een handvol goals gemaakt.”
Helaas voor Langezwaag werden de resultaten daarna minder, de tiende plaats in de eindrangschikking voelde uiteindelijk oké. “Leuk meedraaien in de vijfde klasse is prachtig genoeg. Al willen we graag nog wat hoger eindigen. We kunnen het in ieder geval tegenwoordig iedereen lastig maken en dat is mooi. En dit seizoen bouwen we gewoon weer verder.”
Klaas levert daar graag een bijdrage aan. Hij is een van de oudere spelers, maar merkt dat hij alleen maar fanatieker wordt. “Je wilt niet onderdoen voor de jonge gasten in de selectie. Dat valt niet altijd mee, maar dat is ook een goed teken. Er is een tijd geweest dat de jeugd het allemaal wel best vond en de oudere garde vooropliep. De spelers die erbij komen, willen graag beter worden en laten dat merken. Daar geniet ik van. En mocht er toch eens eentje zijn die het wat te makkelijk opneemt, dan hebben we in Jan ten Hage een aanvoerder die van aanpakken weet.”
Je kunt hem bij wijze van spreken midden in de nacht wakker maken om een balletje te trappen, zo verslaafd is Klaas aan voetbal. “Mooier dan voetballen is er eigenlijk niet. Ik ben nu 31 jaar, maar ik moet er niet aan denken dat ik ooit zou moeten stoppen”, lacht de aanvaller.
Toch was er ook een periode dat hij met net even wat minder plezier zijn kicksen in de sporttas stopte. “Ik was nog jong toen ik over moest naar de senioren. Te jong eigenlijk. En ik was niet de enige. We verloren heel vaak heel dik en bij veel jongens ging het plezier eraf.”
Een behoorlijk aantal ploeggenoten besloot naar een andere club te gaan, maar dat was iets wat Klaas niet over zijn hart kon verkrijgen. “Ik zou zelf nooit voor een andere vereniging dan Langezwaag kunnen voetballen. Maar ik had ook geen zin meer in het eerste, dus ik ging lekker in het tweede spelen.”
Daarna stopte hij zelfs even helemaal met voetballen, maar toen André van der Veen voor de tweede keer trainer werd bij Langezwaag en hij Klaas belde, was zijn terugkeer na één potje bier al beklonken. “Met André is het leuk voetballen. We trainen hard en gaan steeds beter samenspelen.” Zo was Langezwaag vorig seizoen zelfs even koploper. Stiekem dromen van de vierde klasse, het mocht heel eventjes. “Ik wist niet wat ik meemaakte”, lacht Klaas. “En ik had ook nog eens een handvol goals gemaakt.”
Helaas voor Langezwaag werden de resultaten daarna minder, de tiende plaats in de eindrangschikking voelde uiteindelijk oké. “Leuk meedraaien in de vijfde klasse is prachtig genoeg. Al willen we graag nog wat hoger eindigen. We kunnen het in ieder geval tegenwoordig iedereen lastig maken en dat is mooi. En dit seizoen bouwen we gewoon weer verder.”
Klaas levert daar graag een bijdrage aan. Hij is een van de oudere spelers, maar merkt dat hij alleen maar fanatieker wordt. “Je wilt niet onderdoen voor de jonge gasten in de selectie. Dat valt niet altijd mee, maar dat is ook een goed teken. Er is een tijd geweest dat de jeugd het allemaal wel best vond en de oudere garde vooropliep. De spelers die erbij komen, willen graag beter worden en laten dat merken. Daar geniet ik van. En mocht er toch eens eentje zijn die het wat te makkelijk opneemt, dan hebben we in Jan ten Hage een aanvoerder die van aanpakken weet.”
