Mooi plaatje met inhoud | Grytsje Bakker uit Ureterp: modellenwerk én auto’s repareren
URETERP - Fotomodel, automonteur, boerendochter, verwoed sleutelaar, een ‘jongensmeisje’ met bewijsdrang, een techniekliefhebber, een stoer wijf met een klein hartje. Grytsje Bakker (23) uit Ureterp is het allemaal. Ze combineert haar kwaliteiten in een mix van activiteiten. Online is ze volop aanwezig. En toch had ze liever veertig jaar geleden geleefd…
Ineens laat Grytsje haar rechter onderarm zien. Met een niet alledaagse tattoo: een steeksleutel. Ze gebruikt het in gesprekken met jongens nog wel eens als bewijs. “Ik wedzje dan earst dat se net riede sille wat foar wurk ik doch. Se leauwe noait dat ik automonteur bin. De tattoo oertsjûget dan wol.” En wanneer haar beroep niet is geraden, levert dat Grytsje een gratis consumptie op, want dat is de inzet van de weddenschap.
Boerinnenkalender
Het is duidelijk, Grytsje verrast regelmatig. Dat deed ze bijvoorbeeld door te verschijnen op de jaarlijkse boerinnenkalender. De hele maand oktober van vorig jaar hing haar foto prominent in beeld. Verleidelijk gekleed in rode lingerie, poserend voor de koeien. “Ik ha my eins as grap opjûn. Wy hienen dy kalender thús ek. It like my wol leuk om der ek op te stean.”
In pear wike lyn wie ik noch foar in fotoshoot op de Nürburgring yn Dútslân. Dat binne moaie klussen
Het was voor Grytsje ook een mooie gelegenheid om uit haar eigen comfortzone te stappen. Ze stond zelf niet graag op de voorgrond, was eigenlijk best wel verlegen. Wat dat betreft is er in anderhalf jaar tijd veel veranderd. “It hat goed west foar myn persoanlike ûntwikkeling. It ferlegene is der no wol ôf”, lacht ze.
Storm van aandacht
Bij de publicatie van de kalender, eind 2023, zag ze haar foto’s voor het eerst. Er brak direct een storm van aandacht los. Grytsje was gewild bij de media. De interviewverzoeken volgden elkaar snel op. “Ik ha sels bij Harry Mens yn Business Class zitten.” Ook op social media was er een explosie van aandacht. “Sa grut hie ik it allegearre net ferwachte.” Het zette haar wel aan het denken. Ze besloot om haar leven in de schijnwerpers uit te breiden. Ze werkt nu als model, maakt promotionele video’s voor commerciële doeleinden en voor evenementen. “In pear wike lyn wie ik noch foar in fotoshoot op de Nürburgring yn Dútslân. Dat binne moaie klussen.”
Inmiddels is het weekend en de maandag voor haar modellenwerk. De overige dagen werkt ze bij Profile Heerenveen, Friese bandenservice. Dagelijks sleutelt ze aan auto’s. Sinds kort is ze APK-keurmeester. “Der binne mar weinich froulje dy’t dat dogge.” Dan gaan de mooie lange haren in een knot, is ze niet bang voor wat olie en vet en let ze extra op haar handen. Make-up hoort bij haar dagelijkse verschijning, ook in de garage. “Ik wol der ek dan goed útsjen.” Hard werken is voor Grytsje logisch, zo is ze opgevoed. Ze kreeg het mee van haar ouders op de boerderij. “Mar it liket wol dat in grut part fan de jeugd net mear hurd wurkje wol. Dêr kin ik my wol ris oan ergerje.”
Twee werelden
Autobezitters kijken nog regelmatig vreemd op wanneer ze Grytsje onder de motorkap bezig zien. In het begin waren er ook best wel negatieve reacties. “’Moat dat fanke myn auto meitsje?’ Ik moast my ekstra bewize by guon klanten. Dan goai ik der wat technyske termen tsjinoan en dan ha se wol yn de gaten dat ik der wol doel oer ha.” Het werk in de garage is volgens Grytsje geen dag hetzelfde. Eigenlijk heeft ze een haat-liefdeverhouding met auto’s. “At it tsjin sit, dan sit it de hiele dei tsjin. Je moatte wol geduld ha. Mar at je in auto meitsje kinne, jout dat in geweldich gefoel.”
At ik mei in jonge net oer auto’s prate kin, wurdt it neat”
Het zijn twee op het oog tegenstrijdige werelden die Grytsje samenbrengt. Maar dat is juist wat haar zo aanspreekt. Ze profileert zich als model zoveel mogelijk in de technische wereld, een nichemarkt die volledig bij haar past. Ze is gek op auto’s, vrachtauto’s, racemotoren. “Ik wol myn frachtweinrydbewiis ek noch helje.” Ontspanning vindt ze in haar eigen ‘girlcave’, op de boerderij in Ureterp. In haar girlcave staat ook een lekkere hangbank. Een plek om met haar vrienden een pilsje te pakken.
Op de boerderij sleutelt ze graag aan haar drie auto’s en twee motoren. “Ik wie fyftjin jier doe’t ik myn earste auto hie.” De Honda Prelude uit 1992 is haar trots. “Ik ha der twa fan. Fan dizze auto’s ride der net safolle yn Nederlân.” Ze wijst ook naar de Suzuki 600 GSXR; nog niet zo lang geleden kocht ze deze motor. Ze mag er pas begin juli op rijden. “Je moatte 24 wêze of 23 en al twa jier je rydbewys ha.” De motor is een impulsaankoop, zo geeft ze toe. “Sa bin ik. Ik seach de motor moarns; jûns ha ik him kocht. Dat giet snel by my.”
First Dates
Grytsje heeft meer van die spontane invallen. Zo verscheen ze begin dit jaar als kandidaat in het populaire televisieprogramma First Dates. Het was een kort avontuur. Aan haar verschijning lag het niet. In een flitsend roze pak presenteerde zich aan haar mogelijke match. De eerste indruk is voor Grytsje belangrijk. “At it my wat like soe ik champagne bestelle, oars bier. It waard bier.” Ze vertelde direct dat ze niet zo goed was in ‘netjes eten’. Frikandellen en bier zijn haar favoriete menu. Toen bleek dat de jongen niets met auto’s had ging er helemáál een kruis door. “At ik mei in jonge net oer auto’s prate kin, wurdt it neat.”
Haar televisieoptreden leverde wél veel berichtjes op van andere jongens, maar ze doet daar weinig mee. “Miskyn is it wat âlderwetsk, mar ik sjoch de jonges leaver yn it echt.” Helemaal gelukkig in de liefde is ze nog niet. Ze heeft al een paar langere relaties achter de rug. “Se moatte der wol oer kinne dat ik folle oandacht krij. Dat heart by myn wurk.” Als Grytsje op een festival verschijnt kan het zo maar zijn dat tientallen jongens met haar op de foto willen. “En ik bin gek op feestjes.” Last van opdringerige jongens heeft ze niet; Grytsje zegt duidelijk waar het op staat. Met ongewenste handjes weet ze wel raad. “Lulk wurde helpt dan net, mar je moatte wol efkes dúdlik wêze.” Het hoort er allemaal bij, vindt Grytsje. Van klagen houdt ze niet. “Wy wurde allegearre wol wat soft mei elkoar. In kompliment krije is dochs leuk? Ik jou sels ek graach komplimenten.”
Bewijsdrang
Ze mag dan graag impulsief handelen, haar werk in de autotechniek is een bewuste keuze. Als kind op de basisschool in Ureterp trok ze al het meest op met jongens. Haar afkomst van de boerderij speelde haar parten in de omgang met de meisjes. “Dat fûnen se fiis en stjonken. Ik waard wol wat mei de nekke oansjoen. Sa ha ik dat wol belibbe.” Wat dat betreft is de boerinnenkalender een kleine ‘wraakoefening’. “Ik woe ek sjen litte dat wy op de buorkerij der oars útsjen kinne.” De bewijsdrang speelde haar lang parten; ze moest haar keuzes vaak verdedigen. “Dat is der no wol wat ôf. Ik ha wol in grutte bek, mar in lyts hertsje.” Haar vriendengroepen bestaan vooral uit mannen, daar kan ze het best mee opschieten. “Ik gean leaver in dei nei de cross dan in dei te winkeljen.”
Respect
In haar plannen als model wil ze haar persoon koppelen aan inhoud. “Ik ha ferstân fan saken; dêr meitsje ik it ferskil. Dit model is mear dan in úterlik.” Ze werkt als medeproducent aan een tv-serie over het werk als automonteur. Toezeggingen van een commerciële tv-zender zijn er ook al, maar de zender zoekt nu naar sponsoren. “Hjir wol ik alle kanten sjen litte, net allinnich de moaie kanten.” Het uiteindelijke doel: jonge meisjes enthousiast maken voor de techniek. Ze is benieuwd of het gaat lukken. “Wurket it net, dan mar net. Mar ik doch gjin konsesjes oan mysels.”
Haar werk als model, de boerinnenkalender, het roept reacties op. Zowel positief als negatief. Opbouwende kritiek neemt ze zich ter harte, de negatieve reacties negeert ze inmiddels. “Je kinne it ek foar josels hâlde, je hoege net alles te sizzen. Ik tink der sels goed oer nei wat ik op ynternet set. It bliuwt foar altyd stean. Mei respekt foar elkoar kom je it fierste.”
“In kompliment krije is dochs leuk? Ik jou sels ek graach komplimenten”
Hoewel sociale media een belangrijke rol spelen in haar leven, kent Grytsje Bakker ook de keerzijde. “Ik sjoch by oaren hoe’t it ta mentale problemen liede kin.” Eigenlijk, geeft ze toe, had ze het liefst veertig jaar geleden geleefd. “Doe koe der wat mear, wie der mear romte yn alles. At je no in bek iepen dogge, krije je in shitload oan reaksjes. Doe hienen je dat noch net. Wat in tiid moat dat west ha.”
Tekst: Arend Waninge
Foto’s: Martijn van der Vaart
Lees ook
